Η υπόθεση της υδροδότησης της Προσύμνης το φετινό καλοκαίρι έχει ένα χρονικό που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Δεν πρόκειται απλώς για μια περίπτωση αυξημένης κατανάλωσης τους θερινούς μήνες. Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, τέθηκαν εκτός λειτουργίας και οι τρεις γεωτρήσεις που τροφοδοτούν την περιοχή: Τυροκομείο, Κλεισούρα και Πολιανες .
Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα στην υδροδότηση και χρειάστηκε να επιστρατευθεί η λύση των υδροφόρων.
Οι αριθμοί είναι χαρακτηριστικοί: περίπου 80 υδροφόρες των 20 τόνων, με συνολικό κόστος που υπολογίζεται περίπου στις 20000 ευρώ, χρειάστηκαν προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες υδροδότησης της Προσύμνης , μόνο για ένα δεκαπενθήμερο.
Και τότε έρχεται η Κλεισούρα.
Η συγκεκριμένη γεώτρηση, ως γεώτρηση άρδευσης , μπήκε ξανά στο σύστημα προκειμένου να ενισχυθεί η υδροδότηση της περιοχής. Αφού τέθηκε εκτός λειτουργίας η βασική γεώτρηση υδροδότησης στη θέση Τυροκομείο
Και κάπου εκεί αρχίζει ένα δεύτερο κεφάλαιο.
Οι βλάβες στο δίκτυο αρχίζουν να εμφανίζονται η μία μετά την άλλη.
Αγωγοί σπάνε, απαιτούνται συνεχείς παρεμβάσεις και η προσπάθεια αποκατάστασης της υδροδότησης αποκτά σχεδόν καθημερινό χαρακτήρα. Συνολικά καταγράφονται 12 παρεμβάσεις για βλάβες στο δίκτυο σε διάστημα δέκα ημερών.
Το ερώτημα δεν είναι αν μια σωλήνα μπορεί να σπάσει. Φυσικά και μπορεί.
Το ερώτημα είναι γιατί παρουσιάστηκε αυτή η αλληλουχία βλαβών ακριβώς σε αυτή τη χρονική περίοδο.
Γιατί πρώτα αντιμετωπίζουν πρόβλημα και οι τρεις γεωτρήσεις και, στη συνέχεια, όταν η Κλεισούρα χρησιμοποιείται για να καλυφθεί η ανάγκη υδροδότησης, αρχίζουν οι αλλεπάλληλες βλάβες στο δίκτυο;
Είναι άσχετα μεταξύ τους γεγονότα;
Είναι απλώς μια σειρά συμπτώσεων;
Ή υπάρχει κάποια τεχνική σχέση ανάμεσα στα δύο;
Το ρεπορτάζ δεν μπορεί να δώσει τεχνική απάντηση χωρίς τα αντίστοιχα στοιχεία. Μπορεί όμως να καταγράψει τη χρονική ακολουθία και να θέσει το αυτονόητο ερώτημα.
Και η ακολουθία είναι συγκεκριμένη:
Τρεις γεωτρήσεις εκτός λειτουργίας → υδροφόρες → επαναφορά και ενίσχυση της Κλεισούρας → αλλεπάλληλες βλάβες στο δίκτυο → 12 παρεμβάσεις.
Στο τέλος, η ενίσχυση της Κλεισούρας με ισχυρότερο υποβρύχιο συγκρότημα αύξησε την παροχή της από περίπου 12 σε 20 κυβικά μέτρα την ώρα, με αποτέλεσμα να σταματήσει η ανάγκη για υδροφόρες.
Και έτσι φτάνουμε στο βασικό ερώτημα:
Τι ακριβώς συνέβη στην Προσύμνη;
Γιατί η διαδοχή των γεγονότων έχει σημασία.
Τρεις γεωτρήσεις που παρουσιάζουν προβλήματα, περίπου 100 υδροφόρες, περίπου 20000 ευρώ έκτακτο κόστος και στη συνέχεια δώδεκα παρεμβάσεις στο δίκτυο δεν είναι ένα περιστατικό που μπορεί απλώς να καταγραφεί ως «ένα δύσκολο καλοκαίρι».
Δεν χρειάζεται να υποθέσουμε σκοπιμότητα.
Δεν χρειάζεται να αποδώσουμε ευθύνες.
Χρειάζεται μόνο να δούμε αν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στα γεγονότα.
Και αυτό είναι κάτι που μπορεί να απαντηθεί μόνο από τα τεχνικά δεδομένα του συστήματος.
Γιατί στην Προσύμνη, τελικά, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο ότι έσπασε το δίκτυο.
Βρίσκεται στο πότε άρχισε να σπάει και τι είχε προηγηθεί.
