Η δήλωση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπλιέων, Κώστα Καραπαύλου, έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: μιλάει για όσα ακολούθησαν, αλλά αποφεύγει να μιλήσει για όσα προηγήθηκαν.
Η αποχώρηση επτά δημοτικών συμβούλων από τον πλειοψηφήσαντα συνδυασμό δεν είναι ένα συνηθισμένο πολιτικό γεγονός. Είναι μια εξέλιξη που συνιστά βαθιά πολιτική κρίση. Και οι πολιτικές κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται με γενικές αναφορές στον διάλογο και στη δημοκρατικότητα, αλλά με ειλικρίνεια, αυτοκριτική και ανάληψη ευθυνών.
Ο ίδιος ο κ. Καραπαύλος γράφει ότι ο δήμαρχος πρέπει να ακούει περισσότερο τους δημοτικούς συμβούλους και την κοινωνία. Πρόκειται για μια παραδοχή με ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Γιατί, αν αυτό συνέβαινε μέχρι σήμερα, δύσκολα θα είχε οδηγηθεί η δημοτική αρχή σε μια τόσο σοβαρή εσωτερική ρήξη.
Το εντυπωσιακό, όμως, είναι άλλο. Σε ολόκληρη τη δήλωσή του δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στους λόγους που οδήγησαν επτά εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους να αποχωρήσουν. Δεν υπάρχει καμία προσπάθεια να εξηγηθεί στους δημότες τι ακριβώς συνέβη. Αντίθετα, επιχειρείται να μετατοπιστεί η συζήτηση σε ζητήματα θεσμικής λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, σαν να μην έχει προηγηθεί η μεγαλύτερη πολιτική απώλεια που έχει υποστεί η δημοτική αρχή από την αρχή της θητείας της.
Η επίκληση της επίλυσης των οικονομικών προβλημάτων του Δήμου ασφαλώς αποτελεί στοιχείο του δημόσιου απολογισμού της δημοτικής αρχής. Δεν απαντά, όμως, στο πολιτικό ερώτημα της ημέρας. Οι δημότες δεν αναρωτιούνται μόνο τι έργο έγινε. Αναρωτιούνται γιατί μια παράταξη που εξελέγη με ισχυρή εντολή έφτασε στο σημείο να χάσει επτά από τα στελέχη της.
Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου δηλώνει ακόμη ότι όσο βρίσκεται στη θέση αυτή όλα τα μεγάλα ζητήματα θα συζητούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί πολιτική δέσμευση. Είναι θεσμική υποχρέωση. Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν λειτουργεί επειδή το επιθυμεί ο πρόεδρός του, αλλά επειδή έτσι επιβάλλει ο θεσμικός του ρόλος.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι πολίτες δεν ζητούν γενικές διακηρύξεις. Ζητούν καθαρές απαντήσεις. Γιατί διαλύθηκε η πλειοψηφία; Ποια λάθη έγιναν; Υπάρχει σχέδιο για την επόμενη ημέρα ή απλώς επιχειρείται να κερδηθεί πολιτικός χρόνος;
Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με διαπιστώσεις αφού προηγηθεί η κρίση. Ενισχύεται όταν ο διάλογος προηγείται των ρήξεων και όχι όταν παρουσιάζεται ως λύση αφού αυτές έχουν ήδη συμβεί.
