Παρακολουθώ εδώ και καιρό τα βίντεο και τις δημόσιες παρεμβάσεις του Δημήτρη Καμπόσου. Και ομολογώ ότι μου δημιουργείται η ίδια απορία κάθε φορά. Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που διοίκησε τον Δήμο επί τρεις συνεχόμενες θητείες να μην έχει τίποτε άλλο να προσφέρει στον δημόσιο διάλογο, πέρα από καταγγελίες, επιθέσεις και τοξικότητα;
Σε κάθε του βίντεο επιχειρεί να παρουσιάσει τον Γιάννη Μαλτέζο περίπου ως έναν μικρό δικτάτορα. Όμως η εικόνα αυτή απέχει πολύ από όσα βλέπουν και ζουν καθημερινά οι δημότες.
Η αντιπολίτευση είναι απαραίτητη. Η ισοπέδωση όμως δεν είναι αντιπολίτευση. Η συνεχής απαξίωση δεν είναι πολιτική πρόταση. Και η τοξικότητα δεν βοηθά ούτε τον Δήμο ούτε τους πολίτες.
Αυτό που μου κάνει ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι όλα αυτά τα λέει ένας άνθρωπος που είχε στα χέρια του τη διοίκηση του Δήμου για δεκατρία ολόκληρα χρόνια. Κρίθηκε για το έργο του και οι πολίτες αποφάσισαν. Σήμερα, αντί να συμβάλει με προτάσεις και ουσιαστικό πολιτικό λόγο, επιλέγει σχεδόν καθημερινά τον δρόμο της σύγκρουσης.
Ο κόσμος έχει κουραστεί. Δεν περιμένει άλλο ένα βίντεο γεμάτο ένταση. Περιμένει λύσεις, ιδέες και σοβαρότητα.
Γιατί η τοξικότητα μπορεί να φέρνει λίγα λεπτά δημοσιότητας. Δεν χτίζει όμως το αύριο του τόπου μας.
