Οι παραιτήσεις των αντιδημάρχων Γιώργου Φραγκιουδάκη και Σοφίας Ξύδη δεν αποτελούν μια απλή αλλαγή προσώπων στη διοίκηση του Δήμου Ναυπλιέων. Οι δύο επιστολές παραίτησης αποτυπώνουν μια σοβαρή πολιτική ρήξη, καθώς περιλαμβάνουν βαρύτατες αιτιάσεις για τον τρόπο λειτουργίας της δημοτικής αρχής.
Ο Γιώργος Φραγκιουδάκης, στην επιστολή του, αναφέρεται –μεταξύ άλλων– σε συκοφαντικές αναφορές περί «μαύρου χρήματος», σε έλλειψη εξηγήσεων και σε συμπεριφορές που, όπως υποστηρίζει, προσέβαλαν την προσωπική και πολιτική του αξιοπρέπεια. Από την πλευρά της, η Σοφία Ξύδη κάνει λόγο για πλήρη έλλειψη εμπιστοσύνης, για απουσία συλλογικής λειτουργίας και για επιλογές που, κατά την ίδια, δεν συνάδουν με τις αρχές με τις οποίες εξελέγη.
Το ουσιαστικό πολιτικό ερώτημα, όμως, είναι άλλο.
Οι δύο αντιδήμαρχοι δεν ανεξαρτητοποιήθηκαν. Παραιτήθηκαν από τα αξιώματά τους, αλλά παραμένουν δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του δημάρχου Δημήτρη Ορφανού.
Πώς είναι δυνατόν δύο στελέχη που διατυπώνουν δημόσια τόσο σοβαρές αιτιάσεις για τη λειτουργία της δημοτικής αρχής να εξακολουθούν να ανήκουν στην ίδια παράταξη; Η πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Ο Δημήτρης Ορφανός καλείται πλέον να τοποθετηθεί ξεκάθαρα. Όχι μόνο απέναντι στο περιεχόμενο των επιστολών, αλλά και απέναντι στην ίδια την παράταξή του. Αν οι καταγγελίες των δύο πρώην αντιδημάρχων είναι τόσο σοβαρές όσο οι ίδιοι υποστηρίζουν, τότε η παραμονή τους στη δημοτική ομάδα δημιουργεί ένα προφανές πολιτικό παράδοξο. Αν, από την άλλη, θεωρεί ότι οι αιτιάσεις τους είναι αβάσιμες, οφείλει επίσης να το πει δημόσια και να αναλάβει τις αντίστοιχες πολιτικές πρωτοβουλίες.
Η σιωπή δεν αποτελεί πολιτική στάση. Οι δημότες του Ναυπλίου περιμένουν απαντήσεις, γιατί όταν δύο κορυφαία στελέχη μιας δημοτικής αρχής αποχωρούν καταθέτοντας επιστολές με τόσο βαρύ πολιτικό περιεχόμενο, η υπόθεση δεν είναι προσωπική ούτε υπηρεσιακή. Είναι μια βαθιά πολιτική κρίση που απαιτεί καθαρές θέσεις, ξεκάθαρες αποφάσεις και ανάληψη ευθύνης.
