Οι τελευταίες εξελίξεις στον Δήμο Ναυπλιέων δεν αποτελούν απλώς ακόμη ένα επεισόδιο εσωστρέφειας. Είναι η επιβεβαίωση μιας εικόνας που έχει παγιωθεί εδώ και καιρό: ο Δημήτρης Ορφανός δείχνει να μην μπορεί να ασκήσει ουσιαστικό πολιτικό έλεγχο στη δημοτική του παράταξη.
Η δημόσια απαίτηση της ομάδας του Γιώργου Φραγκουδάκη για κοινή συνέντευξη Τύπου του δημάρχου με τον Σωκράτη Δωρή δεν είναι μια συνηθισμένη διαφωνία. Είναι μια ευθεία αμφισβήτηση που εκδηλώνεται δημόσια και αποτυπώνει το κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής.
Και, μεταξύ μας, το αίτημα είναι απολύτως λογικό. Ο Σωκράτης Δωρή οφείλει να εξηγήσει στους δημότες τι ακριβώς συνέβη. Δεν γίνεται να καταγγέλλει δημόσια καταστάσεις τόσο σοβαρές, οι οποίες, όπως είχαν παρουσιαστεί, έχριζαν ακόμη και εισαγγελικής παρέμβασης, και λίγους μήνες αργότερα να επιστρέφει στην ίδια παράταξη, να φωτογραφίζεται χαμογελαστός δίπλα στον δήμαρχο και να θεωρείται ότι το θέμα έκλεισε. Δεν έκλεισε.
Υπάρχει και μια ακόμη πολιτική παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Χωρίς την ψήφο του Σωκράτη Δωρή, η Ντίνα Καραγιάννη δεν θα είχε εκλεγεί στη Δημοτική Επιτροπή. Επομένως, η επιστροφή του δεν είναι μια απλή προσωπική συμφιλίωση. Παράγει συγκεκριμένα πολιτικά αποτελέσματα.
Το μεγαλύτερο, όμως, ζήτημα αφορά τον ίδιο τον δήμαρχο. Δεν είναι η πρώτη φορά που δείχνει να παρακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει. Αντί να δίνει απαντήσεις, αφήνει τα ερωτήματα να συσσωρεύονται. Αντί να επιβάλλει πολιτική τάξη, οι εξελίξεις τον παρασύρουν.
Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο Δημήτρης Ορφανός έχει χάσει τον πολιτικό έλεγχο της παράταξής του εδώ και πολύ καιρό. Αν όχι από την πρώτη ημέρα της θητείας του, σίγουρα από πολύ νωρίς. Και όσο αυτή η εικόνα παγιώνεται, δεν είναι ο ίδιος που πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα. Είναι οι δημότες του Δήμου Ναυπλιέων, οι οποίοι βλέπουν μια δημοτική αρχή να αναλώνεται σε εσωτερικές συγκρούσεις, τη στιγμή που η πόλη έχει ανάγκη από διοίκηση, αποφάσεις και πολιτική πυξίδα.
