Η γυναικοκτονία δεν γεννήθηκε σήμερα – σήμερα απλώς τη βλέπουμε
Το φαινόμενο της γυναικοκτονίας δεν είναι κάτι καινούριο. Υπήρχε πάντοτε, απλώς σήμερα το μαθαίνουμε πιο γρήγορα και πιο εύκολα μέσα από τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα. Οι παλαιότερες γενιές έχουν ακούσει δεκάδες ιστορίες γυναικών που δολοφονήθηκαν από τους συζύγους ή τους συντρόφους τους, πολλές φορές μάλιστα σε εποχές όπου τέτοιες πράξεις αντιμετωπίζονταν σχεδόν ως «οικογενειακές υποθέσεις».
Αυτό που προκαλεί προβληματισμό δεν είναι μόνο το ίδιο το έγκλημα, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ένα μέρος της κοινωνίας εξακολουθεί να το αντιμετωπίζει. Κάθε φορά που μια γυναίκα δολοφονείται, εμφανίζονται ερωτήματα που αναζητούν ελαφρυντικά για τον δράστη: αν τον απατούσε, αν ήθελε να τον χωρίσει, αν είχε φίλους, αν ο τρόπος ζωής της δεν ήταν «σωστός». Στην πραγματικότητα, όμως, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια δολοφονία.
Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν μιλάμε για παρεξηγημένους ανθρώπους ούτε για θύματα των συνθηκών. Μιλάμε για δολοφόνους. Για ανθρώπους που θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν για τη ζωή μιας άλλης ανθρώπινης ύπαρξης. Για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τη γυναίκα ως ιδιοκτησία τους και όχι ως έναν ισότιμο άνθρωπο με δικαίωμα στις δικές του επιλογές.
Το πρόβλημα δεν θα λυθεί μόνο με αυστηρότερους νόμους. Η νομοθεσία είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί. Η πραγματική αλλαγή θα έρθει όταν αλλάξει η ίδια η κοινωνία. Όταν πάψουμε να ψάχνουμε δικαιολογίες για τον θύτη και αρχίσουμε να βλέπουμε καθαρά το έγκλημα. Όταν μάθουμε στα παιδιά μας ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι ανώτερος ή κατώτερος από κάποιον άλλον λόγω του φύλου του.
Η συζήτηση αυτή δεν αφορά μόνο την ισότητα των φύλων. Αφορά τον σεβασμό στην ανθρώπινη αξία. Αφορά τον τρόπο που βλέπουμε τον συνάνθρωπό μας. Και αυτή η αλλαγή ξεκινά πρώτα από την οικογένεια, από το σπίτι, από τις αξίες που μεταδίδουμε στις επόμενες γενιές.
Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία μας, θα συνεχίσουμε να μετράμε θύματα. Αν αλλάξει, τότε ίσως κάποτε πάψουμε να μιλάμε για γυναικοκτονίες ως μια τραγική κανονικότητα της κοινωνίας μας.
