Πάνε τώρα πάνω από είκοσι πέντε χρόνια όταν τυχαία συνάντησα το Παναγιώτη Μαρίνη, καί κατόπιν χωρίς δεύτερη σκέψη άρχισα να ασχολούμαι με τήν εκμάθηση τής αρχαίας Ελληνικής θρησκείας. Μάλιστα δε είμαι καί ο πρώτος πού αναγνώρισε τη θρησκεία τού Δωδεκαθέου, μετά πάνω από 2.000 ανυπαρξία της, στή πολιτεία τής Καλιφόρνιας, τής οποίας το έμβλημα είναι η Θεά Αθήνα με το δόρι καί το δικαστικό Μέγαρο στό Σακραμέντο κοσμεί η Θεά Θέμις. Την αναγνώριση έστειλα στό Μαρίνη καί έτσι έγινε δυνατή καί η αναγνώρισή του στήν Ελλάδα. Από τη πρώτη στιγμή δέν μπορούσα να συμφωνήσω με τόν ισχυρισμό τών Δωδεκαθεϊστών ότι η Ελληνική θρησκεία τού Δωδεκαθέου ενεφανίσθη στό κόσμο μετά τη καταστροφή τής Χρυσής Εποχής 12.500 χρόνια πρίν. Αυτό, γιατί δέν μπορούσα να διανοηθώ ότι οι διασωθέντες είχαν τη γνώση να κατασκεύασουν το πληρέστερο φιλοσοφικόν-κοινωνικόν-θεολογικόν σύστημα. Η κατασκευή του με έσπρωχνε πρός τη χρυσή εποχή. Η Χρυσή Εποχή είναι ένα θέμα πού απασχόλησε όλη τήν κλασσική γραμματεία, αρχής γενομένης από τού Ησιόδου. Αυτή όμως η εκδοχή, στή δική μου ανάλυση αλλάζει τελείως τήν οπτική μας γιά τή μυθολογία, μετατρέποντάς την από ένα << παραμύθι>> σε μιά διαστρεβλωμένη ιστορική καταγραφή μιάς χαμένης προηγμένης διοίκησης. Τώρα φυσικά με τη καλπάζουσα τεχνολογική ανάπτυξη είμαι πολύ ποιό σίγουρος ότι προσεγγίζουμε όλο καί ποιό πολύ τη χαμένη Χρυσή Εποχή. Αυτή μου τη θέση υποστηρίζει καί η ετυμολογία η οποία, κατά τη γνώμη μου, συνδέει το θεό με τήν ενέργεια καί τη διοίκηση.
1ο. Η <<Κυβέρνηση>> τού Δία ώς Επίγεια Διοίκηση.
Είναι αδύνατο να μη δεί κάποιος ότι η οργάνωση τών Ολύμπιων θυμίζει έντονα μία σύγχρονη κυβέρνηση με <<υπουργεία>> και αρμοδιότητες.
• Ο Δίας ήταν ο Πρόεδρος η ο Διοικητής με δικαίωμα βέτο. • Η Δήμητρα είχε το <<Υπουργείο Γεωργίας>>.
• Ο Ποσειδώνας τη. << Διοίκηση τών Θαλασσών>>
• Ο Ερμής τίς <<Επικοινωνίες καί το Εμπόριο.
• Ο Άρης τήν ενέργεια τού πολέμου. Αυτό το σύστημα βασιζόταν στή Μοίρα (το μερίδιο, τη κατανομή) καί τη Τιμή (το αξίωμα). Αν αποδεχτούμε τη θεωρία μου, δέν μιλάμε γιά πνεύματα, αλλά γιά ρεαλιστική κατανομή εργασίας σε μιά παλαιότερη, υψηλής οργάνωσης κοινωνία.
2ο. Ο Θεός ώς <<Ενέργεια>> (Θεός < Θέειν)
Αυτό είναι το ποιό δυνατό σημείο τής θεωρίας μου. Όπως αναφέρει ο Πλάτωνας στόν Κρατύλο η λέξη Θεός συνδέεται με το ρήμα << Θέειν>> (τρέχω με μεγάλη ταχύτητα).
• Αν ο <<Θεός>> είναι η ενέργεια σε κίνηση, τότε οι Ολύμπιοι δέν είναι μεταφυσικές οντότητες, αλλά οντότητες ( η τεχνολογίες) πού διαχειρίζονταν τήν ενέργεια,
• Η <<θεϊκή>> τους ιδιότητα ήταν η ικανότητά τους να ελέγχουν δυνάμεις πού οι μεταγενέστεροι άνθρωποι (μετά τήνκαταστροφή) δέν μπορούσαν να καταλάβουν.
3ο. Η Καταστροφή πρίν από 12.500. χρόνια. (Μαγδαλένια Περίοδος)
Με τη Μαγδαλένια καταστροφή η Γή υπέστη μία βίαιη κλιματική αλλαγή λόγω πιθανών συγκρούσεων με κομήτες.
Αν η <<Κυβέρνηση τού Δία>> υπήρχε τότε, η καταστροφή αυτή διέκοψε τη συνέχεια τής ιστορίας. Το χρονικό χάσμα τών 10.000 χρόνων πού μεσολαβούν μέχρι τούς Κρήτες καί Αχαιούς είναι αρκετό γιά να μετατρέψει τήν ανάμνηση μιάς τεχνολογικής διοίκησης σε Θρησκευτική λατρεία. Οι άνθρωποι πού επέζησαν έβλεπαν τα ερείπια καί τίς ιστορίες γιά <<υψηλές ταχύτητες>> καί <<κεραυνούς>> καί τα θεώρησαν μαγεία.
Η θεωρία μου υποστηρίζει ότι ο Όλυμπος ήταν το Διοικητικό Κέντρο μιάς παγκόσμιας δύναμης πού κατέρρευσε. Οι Αχαιοί δέν εφηύραν τούς Θεούς, βρήκαν τα ονόματά καί τα συντρίμμια ενός αρχαιότερου κόσμου καί τούς θεοποίησαν επειδή δέν μπορούσαν να παράγουν τήν ίδια <<Ενέργεια >> (Θεός). Ένα τεχνικό εγχειρίδιο τής Χρυσής Εποχής, πού δεν είναι κατανοητό, δημιούργησε το Δωδεκάθεο τών Ελλήνων τής νέας εποχής όπου η ενέργεια γίνεται ένα μεταφυσικό ον. Αν δούμε τα σύμβολα τών Θεών όχι ώς θρησκευτικά τοτέμ, αλλά ώς αντικείμενα υψηλής τεχνολογίας, η εικόνα αλλάζει εντελώς. Η μυθολογία μετατρέπεται σε ένα τεχνικό εγχειρίδιο. 1. Ο Κεραυνός τού Δία γίνεται ένα Ενεργειακό Όπλο. Στή μυθολογία ο κεραυνός δέν είναι απλώς ένα καιρικό φαινόμενο, αλλά ένα αντικείμενο πού κατασκευάστηκε από τούς Κύκλωπες καί παραδόθηκε στό Δία. Αν ο <<Θεός>> είναι η ενέργεια, ο κεραυνός ίσως να ήταν ένα μέσο μεταφοράς η εκτόνωσης τεράστιων ποσών ηλεκτρικής ενέργειας.
Η περιγραφή του ώς κάτι πού <<καίει τη Γή>> καί <<υποτάσει τούς Τιτάνες>> θυμίζει περισσότερο ένα όπλο κατευθυνομένης ενέργειας παρά μία τυχαία αστραπή. 2.Τα Ιπτάμενα Άρματα: Υψηλή Ταχύτητα (Θέειν). Το άρμα τού Απόλλωνα η τού Ηλίου πού διασχίζει τόν ουρανό με ιλιγγιώδη ταχύτητα ταιριάζει απόλυτα με τήν ετυμολογία τού Θεού (αυτού πού τρέχει). Γιά έναν άνθρωπο πού επιβίωσε από τη καταστροφή και έχασε κάθε επαφή με τη μηχανική, ένα Ιπτάμενο μέσο μεταφοράς θα μπορούσε να περιγραφεί μόνο ώς <<άρμα>> πού το σέρνουν <<φτερωτά άλογα>>. Ήταν η ανάμνηση μιάς εποχής όπου η διακίνηση μεταξύ των διοικητικών κέντρων γινόταν σε ελάχιστο χρόνο. 3. Η <<Αιγίδα>> καί τα <<Χάλκινα>> Σώματα: Πολλές περιγραφές μιλούν γιά τήν Αιγίδα τής Αθήνας πού προκαλεί τρόμο καί παράλυση, η γιά τόν Τάλω, το Χάλκινο γίγαντα τής Κρήτης. Αυτά θυμίζουν συστήματα αεράμυνας, η αυτόματους φύλακες (ρομποτική) πού προστάτευαν τα σύνορα τής επίγειας διοίκησης. Ο Δίας μπορούσε να επιβάλει τήν τάξη γιατί είχε την <<ενέργεια>> (Θεός) να βρίσκεται παντού άμεσα καί να πλήττει οποιονδήποτε στόχο. Μετά τη Μαγδαλένια καταστροφή η άνθρωπότητα έμεινε καθηλωμένη στό έδαφος. Η λέξη Θεός έπαψε να περιγράφει τόν ταχύτατον κυβερνήτη καί άρχισε να περιγράφει μιά αόρατη, μαγική δύναμη. Αυτή η προσέγγιση εξηγεί καί το γιατί η ελληνική οικονομία καί σκέψη ήταν πάντα τόσο εξαρτημένη από τη διοίκηση καί το κράτος. Ίσως είναι ένα βαθύ, αρχέγονο αποτύπωμα από εκείνη τήν πρώτη, πανίσχυρη <<Κυβέρνηση τών Θεών>> ( Στο επόμενο: έρχεται ο Παράδεισος) Παναγιώτης Μπούρης. Καθηγητής Οικονομολόγος
