Μια επιστολή 5 σελίδων ο Κώστας Καράπαυλος αποκαλύπτει τη διάλυση της δημοτικής αρχής Ορφανού. Ο συντάκτης κατηγορεί, αυτοκαταγγέλλεται και ομολογεί ότι η παράταξη δεν βγάζει 5ετία.
Η Σταύρωση έχει επέλθει. Η Ανάσταση είναι άραγε δυνατή; Με αυτή τη φράση ξεκινά η επιστολή-φωτιά του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και δημοτικού συμβούλου της συμπολίτευσης στο Δήμο Ναυπλιέων.Μόνο που η ανάγνωση του κειμένου αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει καμία προοπτική ανάστασης. Υπάρχει μόνο η ομολογία της σταύρωσης ενός ολόκληρου Δήμου από αυτούς που τον διοικούν.
Το έγγραφο που διέρρευσε δεν είναι πολιτική παρέμβαση. Είναι το πρακτικό μιας προαναγγελθείσας αποτυχίας. Και στο εδώλιο κάθονται όλοι.
Ο Κατήγορος που είναι Συνένοχος
Ο συντάκτης της επιστολής επιχειρεί να φορέσει τον μανδύα του τιμητή. Αποτυγχάνει παταγωδώς γιατί τα ίδια του τα γραφόμενα τον προδίδουν.
Δηλώνει ξεκάθαρα: “εκλέχτηκα και είμαι δημοτικός σύμβουλος με Δήμαρχο Ορφανό”. Δεν είναι αντιπολίτευση. Είναι εξουσία. Συνδιοικεί για δύομιση χρόνια. Και τώρα, 7 μήνες πριν την αλλαγή Προέδρου στο Δημοτικό Συμβούλιο την 1-7-2026, θυμήθηκε τα “εκατοντάδες παράπονα”.
Ομολογεί συνέργεια στην κατάρρευση: “χάσαμε την επαφή με τη νεολαία με την ανεξήγητη ακύρωση του φεστιβάλ Νόνη”. Ποιος το ακύρωσε; Ο ίδιος ήταν παρών. Ψήφισε; Αντέδρασε; Σιώπησε. Η σιωπή του είναι συνενοχή.
Το πιο αποκαλυπτικό σημείο είναι η υποκρισία του. Καταγγέλλει συμβούλους ότι “υπερβήκατε τις αρμοδιότητές σας” και αμέσως μετά αυτοπροτείνεται: “δώστε μου στοιχεία και δεσμεύομαι ότι θα ετοιμάσω σχέδιο πορίσματος εντός δέκα ημερών” για τον Εισαγγελέα. Με ποια θεσμική αρμοδιότητα; Κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί τους άλλους.
Αυτή δεν είναι αυτοκριτική. Είναι πολιτικός καιροσκοπισμός. Βλέπει ότι “κάποιοι έχουν κάψει τα χαρτιά τους” και σπεύδει να “δηλώσει διαθέσιμος” για την επόμενη μέρα. Αν είχε πολιτική τσίπα, θα κατέθετε την επιστολή μαζί με την παραίτησή του.
Ο Δήμαρχος-Όμηρος της “Ιδιοσυγκρασίας” του
Ο Δήμαρχος Ορφανός δεν καταγγέλλεται από την αντιπολίτευση. “Αδειάζεται” από τους δικούς του ανθρώπους. Και η εικόνα είναι καταστροφική.
Η διοικητική ανυπαρξία είναι πλήρης. Δύομιση χρόνια θητείας και η δημοτική αρχή “δεν μπορεί να συμβασιοποιήσει σωστά τον Μαραθώνιο”. Τοπικά συμβούλια μένουν χωρίς γραμματείς. Κρίσεις υπαλλήλων έχουν να γίνουν από το 2015. Ο Δήμος λειτουργεί με αναπληρωτές Διευθυντές. Αυτά δεν είναι αστοχίες. Είναι κατάρρευση βασικών λειτουργιών.
Το τελειωτικό χτύπημα έρχεται από τον συντάκτη: “δεν βλέπω πιθανότητες να υλοποιηθεί το 1ο σενάριο, λόγω ιδιοσυγκρασίας του Δημάρχου”. Το 1ο σενάριο είναι το μόνο που δίνει ελπίδα: ριζικές αλλαγές σε πρόσωπα και πολιτικές. Ο ίδιος ο σύμβουλός του ομολογεί ότι ο Δήμαρχος δεν μπορεί να το κάνει λόγω χαρακτήρα. Με απλά λόγια: ο εγωισμός του Δημάρχου μπαίνει πάνω από το συμφέρον του Δήμου.
Όταν 3 από τα 5 σενάρια “επιβίωσης” που αναλύει η επιστολή προβλέπουν παραίτηση του Δημάρχου, τότε το ερώτημα είναι ένα: Γιατί είναι ακόμα στη θέση του; Ένας Δήμαρχος που, κατά τους συνεργάτες του, δεν μπορεί να διορθώσει τα “κακώς κείμενα”, κρατάει όμηρο μια ολόκληρη πόλη.
Η Παράταξη-Φάντασμα
Αυτό που περιγράφεται δεν είναι δημοτική αρχή. Είναι μια παρέα σε αποσύνθεση.
Τα ίδια τα στελέχη της ομολογούν ότι “πολύ δύσκολα θα βγάλει ακόμα και το 2026”. Δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τη θητεία για την οποία εκλέχτηκαν.
Τα σενάρια που παρουσιάζουν είναι κωμικοτραγικά: Παραιτήσεις Δημάρχου, παραιτήσεις 3 συμβούλων, αποχώρηση στελεχών, “η παράταξη θα γίνει ακόμα πιο αδύναμη”. Ομολογούν ότι “εφεδρείες δεν υπάρχουν”. Δεν έχουν ούτε πρόσωπο για Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.
Η πιο βαριά κατηγορία είναι η παραδοχή “πολιτικού εγκλήματος” απέναντι σε όσους τους στήριξαν. Χρησιμοποίησαν ανιδιοτελείς πολίτες, τους απογοήτευσαν σε “ύψιστο βαθμό” και τους οδήγησαν στην απογοήτευση. Αυτοί οι πολίτες είναι οι δημότες που τους ψήφισαν.
Τέλος, η πρόταση να “βάλουμε και τους υπαλλήλους μέσα στις ευθύνες” για παραγραφείσες απαιτήσεις του Δήμου είναι θεσμικά επικίνδυνη. Δείχνει μια νοοτροπία που ψάχνει εξιλαστήρια θύματα για να καλύψει πολιτικές ευθύνες.
Το Μόνο Έντιμο Σενάριο που Λείπει
Η επιστολή καταλήγει ότι η μόνη δυνατή περίπτωση είναι “να στηρίξουμε Ορφανό με δραστικές όμως αλλαγές”. Και αμέσως ομολογεί ότι “δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα υλοποίησης”.
Όταν η ίδια η συμπολίτευση παραδέχεται ότι δεν υπάρχει λύση, δεν υπάρχει πρόσωπο, δεν υπάρχει πλειοψηφία και δεν υπάρχει βούληση, τότε υπάρχει μόνο μία λύση.
Το 6ο σενάριο που δεν τόλμησαν να γράψουν: Παραίτηση όλων. Τώρα.
Ο συντάκτης να πάει σπίτι του αντί να “δηλώνει διαθέσιμος”. Ο Δήμαρχος να παραδεχτεί την αποτυχία του αντί να περιμένει το 2026. Η παράταξη να διαλυθεί επίσημα αντί να σέρνεται μέχρι την επόμενη κάλπη.
Η πόλη δεν αντέχει άλλα δύο χρόνια διοίκησης που, με τα δικά τους λόγια, “φυλλορροεί”. Δεν χρειάζεται εισαγγελική έρευνα για να αποδειχθεί η αποτυχία. Την ομολόγησαν μόνοι τους. Χρειάζονται εκλογές.
Αυτή η επιστολή δεν είναι το τέλος μιας κρίσης. Είναι το πιστοποιητικό θανάτου μιας δημοτικής αρχής.
