Σύμφωνα με το άρθρο του Θοδωρή Κολυδά σε αρκετά απομνημονεύματα γίνεται έμμεση αναφορά στον καιρό, κυρίως επειδή επηρέαζε τις μετακινήσεις.
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν γράφτηκε μόνο με σπαθιά, καριοφίλια και θυσίες. Γράφτηκε και με τον καιρό. Ο ξεσηκωμός άρχισε Μάρτιο, σε μια εποχή μεταβατική: Με ήλιο και ουρανό καθαρό τη μια μέρα, με λάσπες, κρύο και αστάθεια την άλλη. Για τους αγωνιστές ο καιρός δεν ήταν απλώς το φόντο των γεγονότων, ήταν σύμμαχος και αντίπαλος.
Ο μετεωρολόγος Θοδωρής Κολυδάς πραγματοποίησε μία εκτεταμένη έρευνα, η οποία βασίστηκε σε ιστορικές πηγές από τα χρόνια της Επανάστασης, αγωνιστών, ημερολόγια και επιστολές, αλλά και σύγχρονα μετεωρολογικά μοντέλα, προκειμένου να παρουσιάσει τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελλάδα τις ημέρες που ξεκινούσε ο απελευθερωτικός αγώνες.
Σύμφωνα με το άρθρο του Θοδωρή Κολυδά σε αρκετά απομνημονεύματα γίνεται έμμεση αναφορά στον καιρό, κυρίως επειδή επηρέαζε τις μετακινήσεις.
Ο Ιωάννης Φιλήμων στο Ιστορικό Δοκίμιο περί της Ελληνικής Επαναστάσεως κάνει λόγο για βροχερό καιρό σε περιοχές της Πελοποννήσου τις ημέρες πριν την εξέγερση, γεγονός που καθυστέρησε τη μεταφορά σωμάτων.
Ο Φωτάκος (Φώτιος Χρυσανθόπουλος) ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη στα Απομνημονεύματα υπογραμμίζει ότι σε ορισμένες μετακινήσεις προς την Αρκαδία επικρατούσε συννεφιά και υγρασία, χαρακτηριστικό ανοιξιάτικου καιρού.
Εκείνη την περίοδο η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν διατηρούσε εκτεταμένα μετεωρολογικά αρχεία στην Ελλάδα, πράγμα που εξηγεί γιατί οι πιο αξιόπιστες ενδείξεις για τον καιρό προέρχονται από: ιταλικά λιμάνια (Τεργέστη, Βενετία) ναυτικά ημερολόγια πλοίων, στρατιωτικά ημερολόγια της Κέρκυρας (βρετανική διοίκηση).
Όπως αναφέρει ο Θ. Κολυδάς από αυτά προκύπτει ότι στα τέλη Μαρτίου 1821 επικρατούσε μεταβατικός ανοιξιάτικος καιρός στη Μεσόγειο. Υπήρχαν διαταραχές που κινούνταν από τη δυτική Μεσόγειο προς το Αιγαίο και καταγράφονταν νοτιοδυτικοί άνεμοι και βροχές στο Ιόνιο.
Σε ορισμένες τοπικές ιστορικές καταγραφές σημειώνεται ότι στην Πελοπόννησο ο καιρός ήταν νεφελώδης αλλά σχετικά ήπιος. Δεν υπάρχουν αναφορές για χιονοπτώσεις ή ψύχος, κάτι που υποδηλώνει ότι η άνοιξη είχε ήδη προχωρήσει.
Με βάση αυτά τα ιστορικά δεδομένα προκύπτει ότι γύρω στις 24–25 Μαρτίου 1821 στην Ελλάδα πιθανότατα επικρατούσε ήπιος ανοιξιάτικος καιρός, αρκετές νεφώσεις, πιθανές τοπικές βροχές και νότιοι ή νοτιοδυτικοί άνεμοι που αργότερα στράφηκαν σε βόρειους, δηλαδή ένα τυπικό ανοιξιάτικο πέρασμα διαταραχής στη Μεσόγειο.
