Η συνδικαλιστή τραμπουκίστικη επίθεση στον υπουργό υγείας κατά την επίσκεψή του στο νοσοκομείο της Νίκαιας, πηγάζει από το γεγονός ότι ο ψηφιακός έλεγχος καταργεί τις γνωστές παθογένειες του παλιού συνδικαλιστικού κατεστημένου.
1ο. Το “σβήσιμο” και το “γράψιμο”:
Παλαιότερα μία χειρόγραφη λίστα μπορούσε να αλλάξει μέσα σε μία νύχτα. Στο ψηφιακό σύστημα κάθε αλλαγή αφήνει ψηφιακό αποτύπωμα και ο ένοχος εντοπίζεται αμέσως.
2ο. Η τεχνητή αναμονή:
Ορισμένοι μπορούσαν να ισχυρίζονται “ότι δεν υπάρχουν κρεβάτια” για να ζητήσουν φακελάκι. Τώρα ο ασθενής βλέπει ότι η λίστα προχωράει κανονικά.
3ο. Η μονοπώληση της πληροφορίας:
Ο συνδικαλιστής δεν μπορεί πιά να εμφανίζεται ως “σωτήρας” που κανόνισε το χειρουργείο, αφού το σύστημα λειτουργεί αυτόματα.
Και όταν ακόμη υπάρξει καθυστέρηση, λόγω έκτακτων περιστατικών, ο πολίτης έχει το αποδεικτικό στα χέρια του. Μπορεί να κάνει καταγγελία στην Υπηρεσία Ελέγχου με στοιχεία, κάτι που παλαιότερα ήταν αδύνατο, αφού ο λόγος του πολίτη ήταν ενάντια στο λόγο του κατεστημένου. Βλέπουμε λοιπόν ότι η ψηφιοποίηση μετατρέπει το νοσοκομείο από “φέουδο” σε δημόσια υπηρεσία.
Αυτή είναι η πραγματική επανάσταση που προκαλεί τον εκνευρισμό των συνδικαλιστών πού έχασαν τα προνόμια τους.
Το ερώτημα τώρα είναι αν το σύστημα υγείας μπορεί να εκσυγχρονιστεί, όταν ένα μεγάλο μέρος των λειτουργών του, αρνείται να χρησιμοποιεί τα εργαλεία του μέλλοντος. Στο συγκεκριμένο νοσοκομείο της Νίκαιας, η ένταση είναι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης μεταξύ τής προσπάθειας για οργάνωση, (π.χ. απογευματινά χειρουργεία για μείωση αναμονής), από το υπουργείο υγείας καί από τη άλλη η άρνηση σε κάθε τι πού αλλάζει το κατεστημένο. Τα επιχειρήματα των συνδικαλιστών περί μειωμένης χρηματοδότησης και υποστελέχωσης θα τα καταρρίψει η ψηφιακή λειτουργία του συστήματος υγείας που περιορίζει σημαντικά την δυσλειτουργία στα νοσοκομεία. Πολλές μελέτες είχαν καταδείξει ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα λίγα λεπτά, αλλά και το πώς ξοδεύονται. Η ψηφιοποίηση ελέγχει τις σπατάλες των νοσοκομείων και την αξιολόγηση τού προσωπικού με τίς συνδικαλιστικές ομάδες όμως να αρνούνται κάθε μορφή αξιολόγησης. Με τη ψηφιοποίηση, άρχισε τα τελευταία χρόνια ο έλεγχος της συνταγογράφησης και των υλικών. Παλαιότερα η σπατάλη σε αναλώσιμα και φάρμακα ήταν τεράστια.
Η χώρα τώρα έχει μια σφοδρή διαμάχη μεταξύ μεταρρύθμισης και συνδικαλιστικού κατεστημένου. Η ψηφιοποίηση, πού με μεγάλη ευκολία υποτιμά το κατεστημένο, είναι πράγματι ένα εργαλείο που κάνει το σύστημα υγείας διαφανές και ταυτόχρονα περιορίζει στο ελάχιστο τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος. Αυτή η νέα κατάσταση ενοχλεί όσους είχαν μάθει να λειτουργούν στο σκοτάδι. Εκτός της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης η ψηφιοποίηση επιτρέπει να δημιουργείται και ο ηλεκτρονικός φάκελος υγείας για κάθε ασθενή. Έτσι αφού ο γιατρός ξέρει το ιστορικό του κάθε ασθενή αποφεύγονται άσκοπες επαναληπτικές και ακριβές εξετάσεις. Ο πολίτης έχει τον έλεγχο των δεδομένων του, μειώνοντας τη γραφειοκρατία πού “έτρεφε” τούς μεσάζοντες. Με την ενιαία λίστα χειρουργείων γίνεται η καταπολέμηση τού “γρηγορόσημου” (φακελάκι). Με τη ψηφιακή λίστα είναι πολύ πιό δύσκολο να πηδήξει κάποιος τη σειρά προτεραιότητας.
Η τραμπουκίστικη συμπεριφορά ενάντια στην αλλαγή έχει βάση σε τρία επίπεδα.
1 Απώλεια Ελέγχου: Ο ψηφιακός έλεγχος σημαίνει λιγότερη δύναμη στους συνδικαλιστές, πού θέλουν να ελέγχουν τίς μεταθέσεις, τίς βάρδιες και τίς προτεραιότητες στα νοσοκομεία.
2. Ιδεολογική Ακαμψία:
Υπάρχει μία μερίδα πού θεωρεί οτιδήποτε “ψηφιακό” η “εκσυγχρονιστικό” ώς προσπάθεια ιδιωτικοποίησης, ακόμη καί αν αυτό ωφελεί τον ασθενή.
3. Φόβος Αξιολόγησης: Η τεχνολογία φέρνει δεδομένα. Τα δεδομένα δείχνουν ποιος δουλεύει και ποιος όχι. Αυτό είναι το “κόκκινο πανί” για όσους οχυρώνονται πίσω από τη μονιμότητα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει επιτελέσει έργο και έχει αναγάγει το εθνικό σύστημα υγείας στη ψηφιακή εποχή. Το να μην εκτιμάτε το έργο του, δείχνει την καταπολέμηση τού βαθύ κράτους τού σοσιαλιστικού κατεστημένου, ενάντια σε κάθε προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον.
Παναγιώτης Μπούρης
Καθηγητής Οικονομολόγος
