Η απάντηση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στην ερώτησή του βουλευτή Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Ανδρέα Πουλά για το έργο μεταφοράς και διανομής νερού από τον Ανάβαλο στους Δήμους Ασκληπιείου και Επιδαύρου όχι μόνο δεν δίνει ξεκάθαρες απαντήσεις, αλλά αποκαλύπτει το διοικητικό χάος και την πλήρη έλλειψη σοβαρού σχεδιασμού της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας σε ένα έργο κομβικής σημασίας για την αγροτική οικονομία της Αργολίδας.
Η κυβέρνηση επιχειρεί εκ των υστέρων να καλύψει το κενό στις αποφάσεις παρατάσεων που δεν είχαν ποτέ παρουσιαστεί με διαφάνεια. Τελικά μάθαμε από την απάντηση του Υπουργείου ότι η ολοκλήρωση του έργου πηγαίνει ακόμα πιο πίσω : «εγκρίθηκε η παράταση της συνολικής προθεσμίας περαίωσης του έργου για διάστημα 24 μηνών, ήτοι μέχρι 25-10-2027.»
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πλήρης σύγχυση ως προς την πρόοδο του έργου. Διαφορετικά και αντικρουόμενα ποσοστά προόδου εμφανίζονται σε επίσημα έγγραφα και πλατφόρμες (83%, 89,65% και 92%), με το Υπουργείο να προσθέτει τώρα ένα ακόμη (89,21%), χωρίς καμία τεκμηρίωση. Η εικόνα αυτή υπονομεύει την αξιοπιστία της διοίκησης και γεννά εύλογες υποψίες για επικοινωνιακή διαχείριση της στασιμότητας.
Στην απάντηση παραδέχεται ότι το έργο έχει μπλοκάρει στις παρακάμψεις Νέας Τίρυνθας και Αγίου Αδριανού και ότι, σχεδόν δέκα χρόνια μετά την έναρξή του, ακόμη αναμένονται γνωμοδοτήσεις και εγκρίσεις για συμπληρωματική σύμβαση. Αυτό δεν είναι τεχνική δυσκολία είναι πολιτική αποτυχία.
Προβληματική είναι και η εικόνα που παρουσιάζεται για τις απαλλοτριώσεις. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι «το χρονοδιάγραμμα δεν επηρεάζεται», η ίδια η απάντηση αποκαλύπτει ότι κρίσιμες διαδικασίες βρίσκονται ακόμη σε δικαστικό στάδιο ή σε φάση μεταγραφών και παρακαταθέσεων.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι και η στάση της κυβέρνησης στο κρίσιμο ερώτημα των δευτερευόντων αρδευτικών δικτύων, όπου δηλώνει απλώς «αναρμόδια». Ομολογεί έτσι ότι δεν υπάρχει κανένας συνολικός σχεδιασμός για το πώς το νερό του Αναβάλου θα φτάσει τελικά στα χωράφια των αγροτών.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι αντιμετωπίζει ένα έργο ζωής για την Αργολίδα με προχειρότητα και επικοινωνιακά τεχνάσματα. Το νερό συνεχίζει να χάνεται, οι αγρότες συνεχίζουν να περιμένουν και η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
