Στο Άργος, μια νύχτα άνοιξε σαν μουσική ανάσα.
Στο «Μέγας Αλέξανδρος», ο πολιτισμός στάθηκε όρθιος, φωτεινός, ζωντανός.
Οι ήχοι της Ορχήστρας Δωματίου Opus κύλησαν απαλά, σαν μνήμη που επιστρέφει,
υπό το σταθερό και εμπνευσμένο βλέμμα του αρχιμουσικού Πελοπίδα Μαυρόπουλου.
Η φωνή της υψιφώνου Βάσιας Ζαχαροπούλου υψώθηκε σαν φως,
γεμίζοντας τον χώρο με συγκίνηση και καθαρότητα.
Και ο λόγος του Αλέξη Κωστάλα, γαλήνιος και ουσιαστικός,
έδεσε τη μουσική με τη σκέψη, τον ήχο με την ψυχή.
Ήταν μια βραδιά που δεν φιλοξενήθηκε απλώς στο Άργος·
ρίζωσε μέσα του.
Με τέτοιες στιγμές, η Δημοτική Αρχή του Γιάννη Μαλτέζου
δεν διοργάνωσε απλώς μια παράσταση —
άνοιξε έναν δρόμο όπου ο πολιτισμός γίνεται ανάσα,
και η πόλη θυμάται πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει.
