17/12/25
ΣΟΚΑΚΙ, ΝΑΥΠΛΙΟ
ώρα 7.30 μ.μ.
Πάμε Περού
Μυθιστόρημα… Εκδόσεις ΑΠΑΡΣΙΣ
Συνομιλώ με κείμενα που ζέουν από την οσμή δολοφονημένης εφηβείας , δίνουν σχήμα σε σαρωτικές αγωνίες , υπογραμμίζουν ανθρώπινα λάθη .
Περνώ και διασπώ άθελά μου την ανασαιμιά τους , αναμοχλεύω ξεθωριασμένους χάρτες , αποκόμματα μνήμης , εικόνες από ταξίδια στη Νότιο Αμερική ατάκτως διεσπαρμένες .
Με σύμμαχο και πιστό φίλο τον Περού μοιράζομαι την περιπέτεια γραφής , οπότε αφήνω κάτω το μολύβι και τον καλώ :
…Πάμε Περού ?
Η απαρχή της βόλτας , του διαλείμματος , της αποφόρτισης , αλλά και της πιθανής εξέλιξης της ζύμης των δρώμενων .
Φωτίζω τα γεγονότα κάτω από το πρίσμα του πλατωνικού έρωτα ? Εσφαλμένης αντίληψης? Πιθανής οφθαλμαπάτης ?
Ο Άνθιμος η Μελίτη και στο βάθος η Jazmin
Τα μεγέθη τους τρεμοπαίζουν στο σκοτάδι όπως οι φανοί θυέλλης σε παλίρροια συναισθημάτων . Η εν θερμω γραφή λάβα φεγγαριού !
Έρωτας- Θάνατος ! Άνω και κάτω άκρα της ζωής ! Πώς να χωρέσουν δυο σιωπές σε μία παλάμη ?
Κ.Σ.
