Οι πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας είχαν πολλαπλές αναγνώσεις. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές, όμως, αφορά εκείνους που έμειναν εκτός της νέας ΔΕΕΠ Αργολίδας . Άτομα που όλο το προηγούμενο διάστημα προσπάθησαν να παρουσιάσουν τον εαυτό τους ως «παράγοντες», ως δήθεν ρυθμιστές εξελίξεων, ως πρόσωπα με δήθεν επιρροή και ερείσματα.
Η κοινωνική πραγματικότητα, όμως, έχει έναν τρόπο να αποκαθιστά τις ισορροπίες: μιλά στην κάλπη.
Κι εκεί φάνηκε καθαρά ότι ο κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο.
Όσο κι αν κάποιοι πηγαινοέρχονταν από πολιτικό γραφείο σε πολιτικό γραφείο, όσο κι αν φωτογραφίζονταν, εμφανίζονταν, αυτοπαρουσιάζονταν ως “παίκτες”, η βάση της παράταξης τους είδε για αυτό που πραγματικά είναι. Το πέρασμα από τα γραφεία δεν αρκεί για να χτίσει κανείς πολιτικό ρόλο — και σίγουρα δεν αρκεί για να ξεγελάσει τους ψηφοφόρους.
Το αποτέλεσμα ήταν ξεκάθαρο:
Ο κόσμος τους γύρισε την πλάτη.
Κι όχι γιατί υπήρχε κάποια προσωπική αντιπάθεια, αλλά γιατί αντιλήφθηκε την απόσταση ανάμεσα στην εικόνα που θέλησαν να προβάλλουν και στην πραγματική τους απήχηση. Οι «δήθεν παράγοντες» δεν έγιναν ποτέ παράγοντες — απλώς στηρίχθηκαν σε εντυπώσεις και όχι σε ουσία.
Αν κάτι απέδειξαν αυτές οι εκλογές, είναι ότι οι ρόλοι δεν χαρίζονται. Κερδίζονται με παρουσία, με δουλειά, με προσφορά, με πραγματική σχέση με τους ανθρώπους της Νέας Δημοκρατίας. Όλα τα υπόλοιπα, αργά ή γρήγορα, καταρρέουν.
Και κάποιοι καλό θα ήταν να ακούσουν προσεκτικά το μήνυμα.
Από τον πίνακα εξελέγησαν οι 13
