Η προβολή της Αυτοδιοίκησης και η αδικία στον καθημερινό της ρόλο
Ο Περιφερειάρχης Δημήτρης Πτωχός ξεκίνησε την ομιλία του με μια παρατήρηση: ότι το ενδιαφέρον της δημοσιότητας στις συνεδριάσεις των συλλογικών οργάνων στρέφεται κυρίως στο σημείο όπου η Αυτοδιοίκηση τέμνεται με την κεντρική πολιτική, παραμερίζοντας τον τεράστιο όγκο δουλειάς που παράγεται καθημερινά σε κάθε Περιφέρεια. «Αυτό πρέπει να μας ενοχλεί», είπε χαρακτηριστικά, καθώς συσκοτίζει τις πραγματικές ευθύνες και δυσκολίες των Περιφερειών, ιδίως όταν οι αρμοδιότητες παραμένουν θολές και ανεπαρκώς ορισμένες.
Νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης – μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί
Ο Περιφερειάρχης στάθηκε ιδιαίτερα στη σύνταξη του νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης, έργο του Υπουργού Θοδωρή Λιβάνιου, το οποίο χαρακτήρισε σοβαρή και οργανωμένη προσπάθεια με τη δυναμική να αποτελέσει το θεμέλιο της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης και της ενίσχυσης της περιφερειακής διοίκησης. «Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο», είπε, επιμένοντας ότι η στιγμή προσφέρεται για μια ανοιχτή, έντιμη και γενναία συζήτηση για το μέλλον της Αυτοδιοίκησης.
Το ζήτημα των αρμοδιοτήτων
Ο κ. Πτωχός επεσήμανε ότι οι Περιφέρειες έχουν ήδη αποδείξει τον κρίσιμο ρόλο τους στην ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή, την περιβαλλοντική πολιτική και την επιχειρησιακή ετοιμότητα. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να προχωρήσει εάν δεν υπάρξει πλήρης και σαφής καθορισμός των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κράτος, την Αυτοδιοίκηση και τις Περιφέρειες.
«Δεν ζητάμε εξουσία – ζητάμε καθαρότητα ευθύνης», υπογράμμισε.
Τόνισε ότι, αφού οι πολίτες θεωρούν έτσι κι αλλιώς τις Περιφέρειες υπεύθυνες για τα πάντα, είναι εύλογο να κριθούν με βάση τις πραγματικές τους αρμοδιότητες και όχι με βάση το πόσο συχνά χρειάζεται να ζητούν πόρους και λύσεις από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Οι διαφορετικές ανάγκες ανά Περιφέρεια
Με παραδείγματα από την Κρήτη, τη Δυτική Μακεδονία, τις Κυκλάδες και τη Θεσσαλία, ανέλυσε πως η κλιματική προσαρμογή, η αγροτική ανάπτυξη, η ύδρευση και η άρδευση βιώνονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο σε κάθε περιοχή. Έθεσε έτσι το κρίσιμο ερώτημα:
«Πόσο δίκαιος μπορεί να είναι ένας κεντρικός σχεδιασμός που αγνοεί αυτές τις διαφορές;» Γι’ αυτό και ζήτησε μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και θεσμοθετημένη συμμετοχή των Περιφερειών στον σχεδιασμό πολιτικής.
Η οικονομική αυτοτέλεια ως προϋπόθεση της διοικητικής αυτοτέλειας
