Η υπόθεση της πολεοδόμησης του στρατοπέδου ΚΕΜΧ – Ζησιμοπούλου και της ανέγερσης του Νέου 6θέσιου Δημοτικού Σχολείου φέρνει ξανά στο φως τη σοβαρή ανεπάρκεια και την πολιτική ανευθυνότητα του δημάρχου Δημήτρη Ορφανού ο οποίος επέλεξε να καθυστερήσει και να απαξιώσει ένα ώριμο προς ένταξη έργο. Εδώ υπάρχει καθαρό πολιτικό ζήτημα ευθύνης, ασυνέχειας αναξιοπιστίας και αποτυχίας.
Η Δημοτική Αρχή, αντί να προχωρήσει ένα ώριμο έργο που είχε διασφαλιστεί με όλες τις νόμιμες διαδικασίες και συμφωνίες, επέλεξε – για λόγους που μόνο η ίδια γνωρίζει – να το απαξιώσει.
Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι αυτοί οι λόγοι σχετίζονται με μικροπολιτικές σκοπιμότητες, ιδεοληψίες ή την εμμονική της στάση να απορρίπτει συλλήβδην οτιδήποτε σωστό προέρχεται από την προηγούμενη διοίκηση.
Ενώ θα μπορούσε από την πρώτη στιγμή να συνεργαστεί με το ΤΕΘΑ και να κλείσει οριστικά τη διαδικασία της παραχώρησης, δεν έκανε απολύτως τίποτα.
Η δημοτική αρχή Ορφανού επιχείρησε κατά την προσφιλή της παλαιοκομματική τακτική να παρουσιάσει μια δική της πραγματικότητα που την βολεύει, μιλώντας για “παράνομες μελέτες”, “έλλειψη παραχώρησης” και “άδειες που δεν μπορούν να εκδοθούν”.
Όμως η αλήθεια είναι άλλη και αποδεικνύεται με επίσημα έγγραφα ότι ο Δήμος Ναυπλιέων είχε στη διάθεσή του, νόμιμο δικαίωμα χρήσης, εγκεκριμένες μελέτες, και πλήρη τεχνική ωριμότητα για να εντάξει το έργο σε πρόγραμμα χρηματοδότησης.
Το Πρωτόκολλο Συναντίληψης και Συνεργασίας με το ΤΕΘΑ προέβλεπε κάθε λεπτομέρεια, ακόμη και συμβολικό ενοίκιο μόνο αν δεν εγκρινόταν η μελέτη μέχρι τον Ιούνιο του 2024. Με άλλα λόγια, υπήρχε ο χρόνος, υπήρχε το πλαίσιο, υπήρχε η δυνατότητα.
Το μόνο που δεν υπήρχε και δεν θα υπάρξει όπως φαίνεται και ποτέ, είναι η πολιτική βούληση της σημερινής δημοτικής αρχής να πράξει το σωστό και το ωφέλιμο για την πόλη.
Το ΤΕΘΑ ποτέ δεν έκλεισε την πόρτα. Αντίθετα, με επίσημη αλληλογραφία ζητούσε από τον Φεβρουάριο του 2024 συνάντηση για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Η Δημοτική Αρχή όμως δεν ανταποκρίθηκε ποτέ. Δεν συναντήθηκε, δεν διαπραγματεύτηκε, δεν διόρθωσε τίποτα.
Την ίδια στιγμή, υπήρχε ενεργή πρόσκληση της Περιφέρειας Πελοποννήσου (ΠΕΛ58/2024) μέσω ΕΣΠΑ για την ανέγερση νέων σχολικών μονάδων — και ο Δήμος Ναυπλιέων δεν υπέβαλε καν πρόταση. Ήταν η ευκαιρία να κατατεθεί και να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για το νέο Δημοτικό Σχολείο στο ΚΕΜΧ.
Η διοίκηση Ορφανού αδράνησε άφησε την προθεσμία να περάσει και στέρησε οριστικά για την ώρα από το Ναύπλιο ένα έργο αναπτυξιακό με τεράστιο εκπαιδευτικό και κοινωνικό αποτύπωμα για όλο το Δήμο.
Αυτά που ακούστηκαν ότι ψάχνουν νέο χώρο για την ανέγερση σχολείου μέχρι το 2028 και ότι τάχα οι συζητήσεις έχουν προχωρήσει ο θυμόσοφος λαός τα λέει όλα με την παροιμία: “Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι”.
Η αλήθεια όμως είναι ότι η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε αφήσει πίσω της ένα ώριμο έργο, έτοιμο να προχωρήσει.
Η σημερινή δημοτική διοίκηση το κληρονόμησε, αλλά αντί να το υλοποιήσει, το χρησιμοποίησε ως εργαλείο αντιπολίτευσης εις βάρος της νέας γενιάς.
Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα του Δημήτρη Ορφανού ο οποίος λειτουργεί ως αντιπολίτευση, ψάχνοντας άλλοθι για την αδυναμία του να διοικήσει.
Με την τακτική του μηδενισμού και της καταγγελίας προσπαθεί να μετατρέψει μια αποδεδειγμένη επιτυχία του Δήμου σε υποτιθέμενο σκάνδαλο.
Η ευθύνη όμως αυτής της κατάστασης είναι αποκλειστικά δική του.
Ο Δήμος είχε στα χέρια του όσα χρειάζονταν για να προχωρήσει το νέο Δημοτικό Σχολείο αλλά η Δημοτική Αρχή Ορφανού δεν έκανε τίποτα.
– Δεν συναντήθηκε με το ΤΕΘΑ.
– Δεν αξιοποίησε τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία.
– Δεν προστάτεψε το συμφέρον της πόλης.
Και σήμερα, αντί να αναλάβει την ευθύνη, επιχειρεί να δηλητηριάσει τον δημόσιο διάλογο με ψέματα και προσχηματικές κατηγορίες.
Το ΚΕΜΧ Ζησιμοπούλου θα μπορούσε ήδη να είναι εργοτάξιο. Θα μπορούσε να στεγάσει εκατοντάδες μαθητές, να ανακουφίσει τις υφιστάμενες σχολικές δομές, να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή για την εκπαίδευση στο Ναύπλιο.
Όμως η πόλη έχει εγκλωβιστεί στην αδράνεια μιας δημοτικής αρχής που δεν μπορεί — ή δεν θέλει — να προχωρήσει τίποτα.
Ο Δημήτρης Ορφανός δεν δικαιούται να μιλά για «παρανομίες» και δήθεν «παραχωρήσεις» που δεν έγιναν. Δικαιούται μόνο να εξηγήσει γιατί καθυστέρησε, γιατί δεν ενήργησε, και γιατί επέλεξε τη στασιμότητα αντί της προόδου και της ανάπτυξης.η
