Με μια δημόσια ανάρτηση του ο Αντιδήμαρχος Ναυπλιέων Γιώργος Φραγκιουδάκης στηλιτεύει τα όσα έχουν προηγηθεί με την μη απαρτία του Δημοτικού Συμβουλίου στην τελευταία αναβληθείσα συνεδρίαση .
Δυστυχώς νομίζω πως κάνετε μεγάλο λάθος, την απόλυτη ευθύνη για ό,τι συμβαίνει την έχει ο Δήμαρχος Δημήτρης Ορφανος και μόνο αυτός. Σας εξηγώ γιατί:
Η συζήτηση για το μέλλον του Δήμου Ναυπλιέων πράγματι πρέπει να γίνεται με σοβαρότητα, ψυχραιμία και αίσθημα ευθύνης. Όμως, ας μην ξεχνάμε ότι η απουσία της πλειοψηφίας και η διαρκής αποδυνάμωση της Δημοτικής Αρχής είναι πρωτίστως ευθύνη εκείνων που την ασκούν.
Η αντιπολίτευση έχει θεσμικό ρόλο: να ελέγχει, να προτείνει, να πιέζει. Δεν μπορεί να κατηγορείται συλλήβδην για «θεσμική εκτροπή», όταν είναι η ίδια η Διοίκηση που έχει χάσει την εμπιστοσύνη των συνεργατών της και αδυνατεί να διασφαλίσει τη στοιχειώδη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Η δημοκρατία στηρίζεται στη λογοδοσία και στον διάλογο, όχι στην απόδοση ευθυνών προς πάσα κατεύθυνση. Ο δημότης γνωρίζει καλά ποιος φέρει την κύρια ευθύνη για τη σημερινή εικόνα του Δήμου και ποιος προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες αλλού.
Το ζητούμενο δεν είναι να σιωπήσει η αντιπολίτευση, αλλά να σταθεί η Δημοτική Αρχή στο ύψος των περιστάσεων.
Διαβάστε παρακάτω την ανάρτηση του Αντιδημάρχου:
Κοινή ευθύνη, κοινός στόχος: το καλό του Δήμου Ναυπλιέων
Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ο πιο κοντινός στον πολίτη θεσμός της δημοκρατίας. Στο επίκεντρο της λειτουργίας της βρίσκεται το Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελεί το κορυφαίο όργανο λήψης αποφάσεων για τα τοπικά ζητήματα.
Η ύπαρξη και η δράση της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι τυπικό συμπλήρωμα, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατικής διαδικασίας. Ο ρόλος της είναι θεσμικός και δημιουργικός: να ασκεί έλεγχο στη Δημοτική Αρχή, να αναδεικνύει παραλείψεις ή αδυναμίες, αλλά και να προτείνει εναλλακτικές λύσεις και παρεμβάσεις προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Ωστόσο, η λειτουργία της αντιπολίτευσης δεν πρέπει να συγχέεται με μικροπολιτικές σκοπιμότητες, που στοχεύουν αποκλειστικά στην αποδυνάμωση της Δημοτικής Αρχής.
Μια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που ματαιώνεται τεχνηέντως λόγω έλλειψης απαρτίας από την μαζική απουσία σχεδόν του συνόλου της αντιπολίτευσης, δεν αποτελεί πολιτική πράξη διαφωνίας. Αποτελεί θεσμική εκτροπή. Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν ανήκει ούτε στον Δήμαρχο, ούτε στην εκάστοτε δημοτική αρχή∙ ανήκει στους ίδιους τους δημότες. Όποιος υπονομεύει τη λειτουργία του χρησιμοποιώντας μικροπολιτικούς τακτικισμούς, ουσιαστικά στρέφεται εναντίον του ίδιου του Δήμου και προσβάλει τους δημότες.
Οι συνέπειες ήταν άμεσες και απτές: δεν συζητήθηκε καν η έγκριση της πάγιας προκαταβολής προς τους διευθυντές των σχολείων, με αποτέλεσμα τα σχολεία μας να μείνουν χωρίς τη στοιχειώδη δυνατότητα προμήθειας αναλωσίμων για τις καθημερινές ανάγκες τους.
Η κριτική είναι θεμιτή, ο διάλογος απαραίτητος, η διαφωνία υγιής. Αρκεί όλα αυτά να γίνονται με γνώμονα το καλό του Δήμου και όχι με μοναδικό στόχο την πολιτική φθορά μίας Δημοτικής Αρχής.
Ως μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ναυπλιέων, με πλήρη επίγνωση του θεσμικού και ιστορικού βάρους που συνεπάγεται ο ρόλος αυτός, απευθύνω κάλεσμα και στους 28 δημοτικούς συμβούλους όλων των παρατάξεων, να προσπαθήσουμε να στεκόμαστε όλοι μας στο ύψος των περιστάσεων, αντιλαμβανόμενοι την μεγάλη ευθύνη που έχουμε απέναντι στους δημότες.
Είτε ανήκουμε στη Δημοτική Αρχή – είτε στην αντιπολίτευση, μοιραζόμαστε όλοι την κοινή υποχρέωση να υπηρετούμε τον δημότη. Ο πολίτης δεν περιμένει να μας δει πολιτικά ή παραταξιακά διχασμένους, αλλά ενωμένους σε έναν στόχο: το καλό του Δήμου.
Αυτός είναι ο δρόμος της υπευθυνότητας. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να τον βαδίσουμε όλοι μαζί, με αφοσίωση και προσήλωση. Να βάλουμε στην άκρη την μικροπολιτική, που θυμίζει ξεπερασμένες εποχές παραταξιακής πόλωσης και να σταθούμε όλοι ως σύγχρονοι αιρετοί στο ύψος της θεσμικής μας ευθύνης.
Και πάντα να θυμόμαστε, ότι στο τέλος της ημέρας όλοι μας κρινόμαστε, όχι από το αν καταφέραμε να πλήξουμε τον πολιτικό μας αντίπαλο, αλλά από το αν καταφέραμε να αφήσουμε τον τόπο μας καλύτερο από ό,τι τον παραλάβαμε.
