Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω
Γενέθλιος
Σκιαδενή
Τσαμπίκα, Μίκα, Τσαμπίκος
Ιωακείμ, Ιωακειμάκης, Μάκης
Κιαράν, Κιάρα
Γέννηση της Θεοτόκου
Η Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις λαμπρότερες θεομητορικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τιμάται κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Παναγία γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από τον Ιωακείμ και την Άννα, ευλαβείς και ενάρετους Ιουδαίους που για χρόνια ήταν άτεκνοι και προσεύχονταν θερμά στον Θεό να αποκτήσουν παιδί. Η ιστορική αφήγηση της γεννήσεως της Παναγίας δεν υπάρχει στην Αγία Γραφή, αλλά βασίζεται σε απόκρυφα κείμενα, κυρίως στο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου του 2ου αιώνα, που μας γνωστοποιεί τα ονόματα των γονέων, τη μεγάλη τους πίστη και το τάμα να αφιερώσουν το τέκνο τους στον Θεό.
Η γέννηση της Θεοτόκου έγινε αντιληπτή ως χαρμόσυνο και σωτήριο γεγονός για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, καθώς μέσα από την Παναγία επρόκειτο να έλθει ο Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου, εκπληρώνοντας όλες τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης για τη λύτρωση του ανθρώπου. Οι εορτολογικές και λατρευτικές αναφορές τονίζουν τον θεολογικό χαρακτήρα της ημέρας: η Γέννηση της Μαριάμ φέρνει ελπίδα, αποτελεί «την αρχή της σωτηρίας», και αναδεικνύει το ταπεινό και ευγενές πνεύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου, που από την παιδική της ηλικία αφιερώθηκε στον Θεό.
Η παράδοση ως προς τον τόπο γέννησης διαφέρει, με επικρατέστερη την εκδοχή της Ιερουσαλήμ, κοντά στην Πύλη των Αμνών, ενώ άλλες μαρτυρίες την τοποθετούν στη Γαλιλαία ή στη σημερινή Τζίπορι του Ισραήλ. Ο εορτασμός καθιερώθηκε επίσημα στη Βυζαντινή Εκκλησία περί τα τέλη του 7ου αιώνα και επεκτάθηκε γρήγορα σε όλη τη χριστιανική οικουμένη. Η σημασία της εορτής είναι διπλή: αφενός γιορτάζει τη γέννηση της μοναδικής ανθρώπινης ύπαρξης που αξιώθηκε να φέρει τον Θεό στην ανθρώπινη ιστορία, αφετέρου προβάλλει το υπόδειγμα αγίας ζωής, ταπείνωσης, υπακοής και αφοσίωσης στον Θεό που χαρακτηρίζει την Παναγία, την «χαρά του κόσμου» και «κοινόν των γυναικών καύχημα».
