Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Τάκης, Πανίκος, Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα, Πένυ, Νάγια, Πανυχρούλα
Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω
Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάρω, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μυρέλλα, Μάνια, Μάρα, Μάριος
Γεσθημανή, Ιεσθημανή
Θεοτόκης, Θεοτοκία
Μαριάντζελα
Μαρινέλα
Ελεούσα, Λούση
Ελώνα, Ελλώνα, Ελόνα
Ηλιοστάλακτη
Καθολική
Κρυστάλλω, Κρουστάλλω, Κρουστάλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρουσταλένια
Πρέσβεια, Πρεσβεία
Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά
Αλκιβιάδης, Άλκης, Άλτσος
Γεράσιμος, Μάκης, Μικές, Μίκης, Γερασιμούλα
Διομήδης
Σεραφείμ, Σεραφειμία, Σεραφείμα, Σεραφίνα, Σεραφειμή, Σεραφειμούλα, Σεραφειμίτσα
Σαράντης, Σαράντος, Σαράντω, Σαραντούλα
Απόστολος, Τόλης, Αποστόλης, Λάκης, Αποστολία, Λία, Αποστολίνα, Πολίνα, Λίνα
Σταμάτης, Σταμάτιος, Στάμος, Σταμούλης, Σταμέλος, Σταμέλης, Σταμελάς, Σταματία, Μάτα, Ματούλα, Ματίνα, Σταματίνα, Σταμάτα, Σταμέλα, Σταμούλα, Σταματή, Μάτω, Σταματέλλα
Κοίμησις της Θεοτόκου
Η Κοίμηση της Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες θεομητορικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τιμώντας το τέλος της επίγειας ζωής της Παναγίας και τη μετάσταση της ψυχής και του σώματός της στον ουρανό. Εορτάζεται πανηγυρικά κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου και είναι συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή παράδοση, τις μεγάλες πανηγύρεις των χωριών και το βαθύ θρησκευτικό βίωμα του λαού.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και τα απόκρυφα, αλλά παλαιά ευαγγέλια, όταν η Παναγία έφτασε στην ώρα του τέλους της, άγγελος Κυρίου φανερώθηκε και της ανήγγειλε ότι μετά από τρεις ημέρες θα μεταβεί κοντά στον Υιό της. Εκείνη, γεμάτη χαρά αλλά και γλυκιά προσμονή, προσευχήθηκε και φρόντισε να αποχαιρετήσει τους γύρω της. Την ημέρα της κοιμήσεώς της, οι Απόστολοι, όσοι ήταν σε μακρινές περιοχές, βρέθηκαν θαυματουργικά στο σπίτι της στη Γεθσημανή για να τη συνοδεύσουν στο τελευταίο της ταξίδι. Στον θάνατό της έφτασε ο ίδιος ο Χριστός, συνοδευόμενος από αγγέλους, και παρέλαβε τη ψυχή της Θεοτόκου.
Η Παναγία ενταφιάστηκε στη Γεθσημανή, στη δροσερή σπηλιά, ενώ σύμφωνα με την παράδοση, τρεις ημέρες μετά την ταφή της, οι Απόστολοι άνοιξαν τον τάφο για να προσκυνήσει ο Απόστολος Θωμά, που είχε φτάσει αργοπορημένος, και βρήκαν μόνο το σάβανό της—γεγονός που ερμηνεύεται ως μετάσταση του σώματός της στον ουρανό, δηλαδή η Παναγία δεν γνώρισε φθορά.
Η εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι πηγή παρηγοριάς, ελπίδας και αγάπης για όλους τους πιστούς, αναδεικνύοντας τη μοναδική σχέση της Παναγίας ως Μητέρας του Θεού και ως πνευματικής μητέρας όλης της ανθρωπότητας. Το νόημά της υπερβαίνει τον φυσικό θάνατο, προσδίδοντας νόημα και βάθος στην προσδοκία της αιωνιότητας και της ενότητας με τον Θεό. Στη λαϊκή ζωή, η επονομαζόμενη «Πάσχα του καλοκαιριού» συνοδεύεται από πλήθος εθίμων, παραδόσεων και πανηγυρικών ακολουθιών, μετατρέποντας την ημέρα αυτή σε σταθμό πίστης και λατρείας για εκατομμύρια χριστιανούς.
