Σαν σήμερα, στις 11 Αυγούστου 1990, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο καταδικάζει έξι άτομα, μεταξύ των οποίων και του αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Νικολάου Αθανασόπουλου, για το διαβόητο σκάνδαλο του «γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού», ένα γεγονός που σημάδεψε την ελληνική πολιτική και διοικητική ζωή της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Όλα ξεκίνησαν στις 8 Μαΐου 1986 όταν το φορτηγό πλοίο «Αλφονσίνα» κατέπλευσε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, φορτωμένο με 9.000 τόνους καλαμποκιού από το Κόπερ της Γιουγκοσλαβίας. Το ελληνικό δημόσιο έλαβε κέρδη από την υψηλή τιμή πώλησης και τις κοινοτικές επιδοτήσεις, αφού το καλαμπόκι βαφτίστηκε ως ελληνικό με πλαστά έγγραφα που έδειχναν ότι φορτώθηκε στην Καβάλα, ενώ στην πραγματικότητα ήταν εισαγόμενο. Οι εμπλεκόμενοι γλίτωναν έτσι την καταβολή αντισταθμιστικής εισφοράς ύψους 182εκ. δραχμών και ωφελούνταν από την καταβολή των κοινοτικών κονδυλίων.
Το νέο μαθεύτηκε γρήγορα στις Βρυξέλλες, πιθανώς ύστερα από καταγγελία. Στις 17 Αυγούστου 1986, κλιμάκιο της ΕΟΚ ήρθε στην Ελλάδα για να ελέγξει το βάσιμο της συναλλαγής, σκορπώντας ανησυχία στους κρατικούς μηχανισμούς. Οι ελληνικές αρχές διαβεβαίωσαν τους κοινοτικούς ελεγκτές ότι το καλαμπόκι ήταν ελληνικό, αλλά παράλληλα φρόντισαν να πλαστογραφήσουν μια σειρά έγγραφα για να τους παραπλανήσουν. Όλες αυτές οι ενέργειες έγιναν εν γνώσει του τότε αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Νίκου Αθανασόπουλου, που προερχόταν από τον εισαγγελικό κλάδο και το πολύ ισχυρό «αρκαδικό λόμπι» του ΠΑΣΟΚ.
Η ιστορία απέκτησε διαστάσεις όταν αποκαλύφθηκε η απάτη, οδηγώντας στη δίκη ενώπιον του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου. Στην απολογία του, ο Αθανασόπουλος ομολόγησε ότι κάλυψε την υπόθεση «για λόγους εθνικού συμφέροντος», χωρίς να κατονομάσει συνεργούς. Στην πολιτική κουλτούρα της χώρας έμεινε η περίφημη ατάκα που του αποδίδεται και την απηύθυνε σε Βέλγο αξιωματούχο της τότε ΕΟΚ: «Όταν εμείς οι Έλληνες χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς οι βάρβαροι τρώγατε βελανίδια». Η φράση αυτή συνόψισε το κλίμα της εποχής και το πνεύμα αντιπαράθεσης με τους ευρωπαίους ελεγκτές, με έναν πρωταγωνιστή που δεν δίστασε να μεταφέρει την εθνική περηφάνια ακόμα και στις πιο αμφιλεγόμενες στιγμές.
Η ποινή φυλάκισης 3 ετών και 6 μηνών που επιβλήθηκε στον Νίκο Αθανασόπουλο – από την οποία εξέτισε τελικά 19 μήνες – αποτέλεσε σταθμό για την ποινική λογοδοσία πολιτικών προσώπων και σηματοδότησε μια νέα φάση στις σχέσεις του ελληνικού κράτους με την Ευρώπη.
Παρά την καταδίκη, ο Αθανασόπουλος δεν αποσύρθηκε από το πολιτικό προσκήνιο. Σε ηλικία 67 ετών, βρήκε στο πλευρό του μια ισχυρή μερίδα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που τον θεωρούσαν θύμα πολιτικής δίωξης από τη «Δεξιά». Ο ίδιος υποστήριζε ότι η παραπομπή του ήταν προϊόν προσωπικής εχθρότητας, ιδιαίτερα από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, εξαιτίας του ρόλου του ως εισαγγελικού λειτουργού στο «ξήλωμα» του παρακράτους μετά τη δολοφονία Λαμπράκη.
Τον Σεπτέμβριο του 1990, ενώ ακόμη εξέτιε την ποινή του, εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ στο 2ο Συνέδριο του κόμματος. Στις εκλογές του 1993, με την επάνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, κέρδισε τη βουλευτική έδρα στη Β’ Αθηνών με 116.474 ψήφους. Η πολιτική του αποκατάσταση ολοκληρώθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1994, όταν η Βουλή – με την πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ – του απένειμε χάρη, κλείνοντας οριστικά το κεφάλαιο του διαβόητου σκανδάλου.
480 π.Χ.: Διεξάγεται η Ναυμαχία του Αρτεμισίου παράλληλα με τη Μάχη των Θερμοπυλών, φέρνοντας αντιμέτωπο τον ενωμένο ελληνικό στόλο με την πανίσχυρη περσική αρμάδα. Παρά τις υπεράριθμες δυνάμεις των Περσών και τη σφοδρή κακοκαιρία, οι Έλληνες με τόλμη και επιμονή καταφέρνουν να αποτρέψουν την κυριαρχία του εχθρού στη θάλασσα. Η έκβαση παραμένει αμφίρροπη, αλλά η αντίσταση στον Αρτεμίσιο καθυστερεί την περσική προέλαση και δίνει χρόνο για την οργάνωση της συντριπτικής νίκης που θα ακολουθήσει στη Σαλαμίνα. Η ναυμαχία αυτή αποτελεί ορόσημο για τη σωτηρία της ελληνικής ανεξαρτησίας και χαράζει μια νέα πορεία στη ροή της Ιστορίας.
117: Ο Αδριανός ανέρχεται στον θρόνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, εγκαινιάζοντας μια περίοδο ειρήνης και έργων, μεταξύ των οποίων και η κατασκευή του Παρθενώνα της Ρώμης, του Πανθέου.
1716: Σφοδρή κακοκαιρία με αστραπές, κεραυνούς και καταρρακτώδη βροχή πλήττει τον τουρκικό στόλο που πολιορκεί την Κέρκυρα κατά τον μεγάλο Οθωμανικό-Βενετικό πόλεμο. Η καταιγίδα, που ξεσπά στις 11 Αυγούστου και βυθίζει ή καταστρέφει δεκάδες πλοία των Οθωμανών, αποδίδεται από τους κατοίκους της Κέρκυρας σε θαυματουργή παρέμβαση του Αγίου Σπυρίδωνος, προστάτη του νησιού. Ο πανικός και οι τεράστιες απώλειες αναγκάζουν τους Οθωμανούς να λύσουν την πολιορκία, δίνοντας τέλος στην απειλή και καθιερώνοντας τη θεσμική λιτανεία του Αγίου κάθε χρόνο στις 11 Αυγούστου για να τιμηθεί το σωτήριο «θαύμα». Η νίκη αυτή θεωρείται κομβικής σημασίας για την προστασία της Δυτικής Ευρώπης και παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη των Κερκυραίων ως ένδειξη πίστης και ελπίδας.
1875: Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ εκφωνεί στη Βουλή τον «Λόγο του Θρόνου», διακηρύσσοντας την Αρχή της Δεδηλωμένης. Η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα δίνεται πλέον μόνο σε όποιον διαθέτει την πλειοψηφία της Βουλής, σύμφωνα με το κείμενο του Χαρίλαου Τρικούπη.
1934: Στην ομοσπονδιακή φυλακή του Αλκατράζ μεταφέρονται οι πρώτοι κρατούμενοι. Το νησί-φυλακή θα φιλοξενήσει διαβόητους εγκληματίες, όπως τον Αλ Καπόνε, έως το κλείσιμό του το 1963.
1961: Ο Νικίτα Χρουστσόφ εξαπολύει απειλές κατά της Ελλάδας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα στοχοποιήσει βάσεις του ΝΑΤΟ. Ο Έλληνας πρέσβης του υπενθυμίζει το αδιανόητο της καταστροφής της Ακρόπολης, λαμβάνοντας κυνική απάντηση.
1962: Η Σοβιετική Ένωση στέλνει εικόνες από το διάστημα μέσω τηλεόρασης, σε μια εντυπωσιακή επίδειξη τεχνολογικής υπεροχής κατά τον Ψυχρό Πόλεμο.
1983: Η Αργυρώ Χουδεστανάκη διορίζεται στο Πρωτοδικείο Πειραιά, ως η πρώτη Ελληνίδα εισαγγελέας στην ιστορία της χώρας.
