Της Σωτηρίας Παπαδοπούλου
Οι φήμες για νέο κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά δεν είναι απλώς άκαιρες – είναι επικίνδυνες. Γιατί όποιος έχει ήδη αποστατήσει μία φορά, δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να το επαναλάβει.
⸻
Είμαι μέλος της Νέα Δημοκρατίας. Όχι από συγκυρία ή συμφέρον. Από πίστη στις αρχές της. Από πεποίθηση ότι είναι η μόνη παράταξη που συνδύασε πατριωτική ευθύνη με μεταρρυθμιστική τόλμη. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να σιωπήσω απέναντι στις φήμες για νέο κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά.
Όποιος θυμάται την ιστορία μας –όχι επιλεκτικά αλλά ολόκληρη– γνωρίζει καλά τι σημαίνει το όνομα Σαμαράς για τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν ο άνθρωπος που το 1993 έριξε την κυβέρνηση της παράταξης, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, για να δημιουργήσει την «Πολιτική Άνοιξη». Το αποτέλεσμα; Η παράδοση της εξουσίας στο ΠΑΣΟΚ, ο κατακερματισμός της Κεντροδεξιάς και η αδυναμία της ΝΔ να κυβερνήσει για μια ολόκληρη δεκαετία.
Εκείνη η πράξη χαράχτηκε ανεξίτηλα στην πολιτική μνήμη των νεοδημοκρατών ως η πρώτη αποστασία εκ των έσω. Κι όμως, σήμερα, με τη ΝΔ να έχει ισχυρή εντολή διακυβέρνησης, σταθερή πορεία και ένα εθνικά κρίσιμο έργο μπροστά της, ξαναζούμε το ίδιο έργο. Φήμες, υπονοούμενα, ζυμώσεις. Το ίδιο μοτίβο, η ίδια νοοτροπία.
Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία ιδεολογική, πολιτική ή κοινωνική ανάγκη για νέο κόμμα στα δεξιά της ΝΔ. Υπάρχει μόνο προσωπική δυσαρέσκεια και μια διαρκής αίσθηση “δικαίωσης” που δεν ήρθε ποτέ. Όμως η πολιτική δεν είναι πεδίο ρεβανσισμού. Είναι χώρος ευθύνης. Και όταν κάποιος έχει ήδη αποστατήσει μία φορά, οφείλει τουλάχιστον να μη βάζει ξανά την προσωπική του φιλοδοξία πάνω από την ενότητα της παράταξης.
Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι κόμμα-περαστικός στα πολιτικά πράγματα. Είναι θεσμός. Όποιος έχει κάτι να πει, έχει όλα τα μέσα να το κάνει εντός του κόμματος, ανοιχτά και θεσμικά. Όχι μέσα από διαρροές, υπονομευτικές κινήσεις και σενάρια διάσπασης.
Ο κόσμος της ΝΔ δεν ξεχνά. Και κυρίως δεν συγχωρεί εύκολα μια δεύτερη αποστασία. Ειδικά όταν η πρώτη στοίχισε τόσο ακριβά.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από σταθερότητα. Και η Νέα Δημοκρατία από ενότητα. Όποιος δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό, καλό είναι να μην προκαλεί για δεύτερη φορά την ιστορία.
