Σε συνέχεια του κυβερνητικού αιτήματος για την αναθεώρηση του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της χώρας και την απένταξη των 13 Περιφερειακών Κέντρων Πολιτικής Προστασίας (ΠΕΚΕΠΠ), ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D) Καθ. Γιάννη Μανιάτης κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αίτημα πρόσβασης στην πρόταση της κυβέρνησης.
Το συγκεκριμένο αίτημα αποτελεί έμπρακτη άσκηση του δημοκρατικού δικαιώματος των ευρωπαίων πολιτών να συμμετέχουν και να ελέγχουν τη διαμόρφωση των εθνικών σχεδίων ανασυγκρότησης ιδίως όταν αυτά καθορίζουν επενδύσεις σε κρίσιμες υποδομές πολιτικής προστασίας στο πλαίσιο των αυξανόμενων κινδύνων που δημιουργεί η κλιματική κρίση.
«Η ελληνική κοινωνία έχει δικαίωμα να γνωρίζει την αλήθεια για το Ταμείο Ανάπτυξης. Πόσα έργα έχουν απενταχθεί μέχρι στιγμής, με ευθύνη της Κυβέρνησης, οδηγώντας σε απώλεια πολλών εκατομμυρίων ευρώ;» διερωτάται ο Ευρωβουλευτής και συνεχίζει «Από τους αρχικούς πανηγυρισμούς της Κυβέρνησης για την ένταξη των ΠΕΚΕΠΠ στο Ταμείο Ανάκαμψης, έχουμε περάσει σε ένα παιχνίδι συγκάλυψης της πραγματικότητας μέσω δελτίων τύπου».
Αξίζει να σημειωθεί ότι από τον Ιούλιο του 2024 οι τρεις Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ είχαν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στην Ελληνική Κυβέρνηση με ερώτησή τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για πιθανή ακύρωση των 13 ΠΕΚΕΠΠ και την απώλεια κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Όπως σημειώνει ο Γ. Μανιάτης «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε αυτοί οι σχεδιασμοί να συνεχίσουν να γίνονται εν κρυπτώ μεταξύ των εθνικών κυβερνήσεων και της Επιτροπής, ιδίως όταν η πρόσφατη εμπειρία μας δείχνει ότι έτσι αγνοούνται πλήρως απόψεις και ανάγκες των τοπικών κοινωνιών».
Ακόμα, ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ τονίζει «Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι όταν διαμορφώνει τέτοιας σημασίας μακροπρόθεσμα επενδυτικά σχέδια αποτυγχάνει να συμπεριλάβει τα συμφέροντα όλων των πολιτών ισότιμα στους σχεδιασμούς της». Χαρακτηριστικό παράδειγμα το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης στο πεδίο προώθησης των ΑΠΕ. Σε αυτό, η Κυβέρνηση επέλεξε να επιδοτεί κυρίως τα μεγάλα έργα ΑΠΕ όπως τα αιολικά, αγνοώντας πλήρως τις τοπικές κοινωνίες, τους αυτοπαραγωγούς όπως οι αγρότες, και τις ενεργειακές κοινότητες.
