Αυτό το κείμενο το γράφουμε με πόνο και αγάπη. Με αγάπη για όλα τα παιδιά που μεγαλώνουν δίνοντας έναν αγώνα αόρατο για τους πολλούς. Παιδιά που κάποτε βρέθηκαν σε ένα ειδικό σχολείο – όχι γιατί υστερούσαν, αλλά γιατί εκεί βρήκαν λίγο χώρο να ανθίσουν με τον δικό τους ρυθμό.
Και με πόνο, γιατί σήμερα, το 2025, ακούμε δημόσια πρόσωπα – ανθρώπους που ακολουθεί και θαυμάζει η νεολαία – να μετατρέπουν αυτό το «ειδικό σχολείο» σε βρισιά.
Όχι, δεν είναι απλά ένας στίχος. Είναι ένα καρφί στην καρδιά όλων όσων παλεύουμε καθημερινά για αποδοχή, αξιοπρέπεια και ισότητα. Είναι μια υπενθύμιση ότι κάποιοι ακόμα βλέπουν την αναπηρία ως μειονέκτημα, ως ντροπή, ως αστείο.
Ως μέλη του Συλλόγου ΑμεΑ Αργολίδας αλλά κυρίως ως άνθρωποι που νοιαζόμαστε, νιώθουμε την ανάγκη να πούμε: Φτάνει. Δεν θα μείνουμε άλλο σιωπηλοί.
Η αναπηρία δεν είναι προσβολή. Είναι μέρος της ζωής. Είναι δύναμη, όχι αδυναμία. Είναι μία άλλη οπτική – όχι λάθος, απλώς διαφορετική.
Απευθυνόμαστε σε κάθε καλλιτέχνη, σε κάθε άνθρωπο με δημόσιο λόγο: σκεφτείτε πριν μιλήσετε. Τα λόγια σας έχουν βάρος. Μπορούν να σηκώσουν ή να ρίξουν.
Ας επιλέξουμε να σηκώνουμε.
Για όλα τα παιδιά που συνεχίζουν να προσπαθούν. Για όλους εμάς που απλώς ζητάμε σεβασμό.
Τα μέλη του Συλλόγου ΑμεΑ Αριάδνη
#ΗΑναπηρίαΔενΕίναιΒρισιά
#ΣεβασμόςΓιαΌλους
#ΙσότηταΧωρίςΕξαιρέσεις
