Είναι το παιχνίδι με αρχές πού ανεβάζουν την υπευθυνότητα του ατόμου και βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα του κοινωνικού συνόλου. Έχει ποτέ κανείς αναρωτηθεί γιατί δεν υπάρχουν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, γήπεδα γκόλφ σε χώρες κομμουνιστικής επικράτειας. Γιατί το γκόλφ είναι μόνο στις καπιταλιστικές χωρες;
Το γκόλφ είναι ένα αθλητικό παιχνίδι. Γνωρίζουμε από το παρελθόν και σήμερα ότι το ενδιαφέρον των κομμουνιστών στα αθλήματα ήταν και είναι πολύ έντονο. Γιατί λοιπόν το γκόλφ τους αφήνει αδιάφορους; Γιατί το γκόλφ δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Είναι μία δραστηριότητα, ένας τρόπος ζωής, μία ατομική συμπεριφορά, μία δήλωσης της ζωτικής σημασίας του ανθρώπινου πνεύματος. Η ηθική, οι αρχές, οι κανόνες καί η διαδικασία του παιχνιδιού τού γκόλφ είναι τελείως καπιταλιστικές. Είναι ακριβώς αντίθετες των αρχών του σοσιαλισμού. Ο παίκτης του γκόλφ βασίζεται μόνο στον εαυτό του, είναι ανεξάρτητος, υπεύθυνος, έμπιστος και ακέραιος. Το λάθος, η ατυχία και η ανικανότητα δεν παρέχουν στο παίκτη καμία ελάφρυνση τών προβλεπόμενων συνεπειών. Όπως και στη ζωή δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία. Είναι πράγματι άδικο και αυθαίρετο αλλά δεν υπάρχει για τους κινδύνους αυτούς καμία ασφάλιση. Το γκόλφ εκμεταλλεύεται στο έπακρον το καπιταλιστικό πνεύμα, περισσότερο από κάθε άλλο παιχνίδι.
Στο γκόλφ ο παίκτης παίζει τη δική του μπάλα και είναι ο ίδιος δημιουργός η καταστροφέας του δικού του παιχνιδιού. Παίζει εναντίον της φύσης και εναντίον του εαυτού του. Δεν υπάρχει αντίπαλος η αντίπαλοι για να εκμεταλευθεί πιθανόν λάθος η γκάφα τους. Στο τέννις υπάρχει αντίπαλος και μπορείς να οφεληθείς από το λάθος του. Το ποδόσφαιρο με πολλούς συμπαίκτες και αντιπάλους είναι ποιό σοσιαλιστικό από το τέννις. Προβλεψιμότητα της τύχης στο γκόλφ, όπως στη ζωή καί στις επενδύσεις, αψηφά προσδιορισμό, υπολογισμό η ασφάλιση. Όταν το μπαλάκι πέφτει στην άμμο ή μέσα σε εσοχή εδάφους η πηδάει άτσαλα η πέφτει στην μικρή λίμνη είναι όλα μέρος του παιχνιδιού. Οι ατυχίες στο γκολφ είναι ίδιες με εκείνες στο καπιταλισμό. Ο γκόλφερ παίζει το δικό του στυλ παιχνιδιού καί απολαμβάνει τις δικές του ανταμοιβές η συνέπειες. Το τι προξενεί τη καταστροφή δεν κάνει καμία διαφορά. Από μόνος του δέχεται τις συνέπειες. Καμία κοινωνικοποίηση της επιτυχίας η της καταστροφής. Δεν έχει δεύτερη ευκαιρία. Κάθε χτύπημα στο μπαλάκι μετράει. Σε άλλα παιχνίδια παραχωρήτε δεύτερη και τρίτη ευκαιρία .
Δύο σέρβις στο τέννις, δύο ελεύθερες βολές στο μπάσκετμπόλ, τρία χτυπήματα στο μπέιζμπολ, καί τέσσερες προσπάθειες για 10 γιάρδες στο φούτμπολ. Η τιμιότητα και η ακεραιότητα του παίκτη διακυβεύεται συνεχώς. Ελέγχει μόνος του τον εαυτό του και πορεύεται με αυτό που κάνει, όχι με αυτό που λέει ότι κάνει. Δεν υπάρχει διαιτητής για να δείχνει τα λάθη ούτε να αξιολογεί επιδόσεις. Μόνο ο αριθμός που ο παίκτης κτυπάει το μπαλάκι και όχι πως το κτυπάει μετράει. Αποτελέσματα, όχι προθέσεις και διαδικασίες, μετράνε. Καθαρά καπιταλιστική διαδικασια. Αντισοσιαλιστική αλλά όχι αντικοινωνική συμπεριφορά. Το γκολφ σπάνια αλλάζει κανόνες και διατηρεί παλιές συνήθειες πού άντεξαν στο τεστ του χρόνου.
Παναγιώτης Μπούρης Καθηγητής Οικονομολόγος
