𝟭𝟳:𝟬𝟬 – 𝟮𝟬:𝟬𝟬 𝛴𝛨𝛭𝛦𝛲𝛢!
Την δυνατότητα να ενημερωθούν για τη συμβολή των φάρων στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, στην αξιοποίηση του φαρικού δικτύου ως πολιτιστικής κληρονομιάς καθώς και την συνεισφορά των φαροφυλάκων στη λειτουργία του εν λόγω δικτύου έχουν οι πολίτες, στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων..
Όπως έχει γίνει γνωστό από το ΓΕΝ , 18 φάροι είναι ανοικτοί σήμερα για το κοινό από τις 10:00 έως τις 14:00 και από τις 17:00 έως τις 20:00. Ανάμεσά τους και 3 φάροι στην Πελοπόννησο!
𝜱ά𝝆𝝄ς 𝜯𝜶ί𝝂𝜶𝝆𝝄 2320
Ο φάρος δεσπόζει στο ακρωτήριο Ταίναρο (ή Κάβο Ματαπάς στη γλώσσα των ναυτικών) και είναι ο νοτιότερος φάρος της ηπειρωτικής Ελλάδος. Κατασκευάστηκε από Γάλλους τεχνικούς το 1882 και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1887 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Ανακαινίστηκε το 1930, ενώ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός. Λειτούργησε ξανά το 1947 στο πλαίσιο ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου με τη τοποθέτηση προσωρινού αυτομάτου πυρσού ασετιλίνης και συνέχισε να λειτουργεί έτσι μέχρι το 1950 που ανακαινίστηκε εκ νέου και ο πυρσός ασετιλίνης αντικαταστάθηκε από νέα μηχανήματα πετρελαίου. Το 1982 έγινε η αυτοματοποίηση του φάρου και η μετατροπή του σε ηλιακό με χαρακτηριστικό δύο λευκές αναλαμπές ανά 20 δευτερόλεπτα και φωτοβολία τα 22 ναυτικά μίλια. Τελευταία φορά ο φάρος ανακαινίστηκε το 2008 με δωρεά του ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη σε συνεργασία με την Υπηρεσία Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού, την Υπηρεσία Νεότερων Μνημείων Πάτρας και την τεχνική υποστήριξη της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, φυλάσσεται από προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού.
Ο φάρος δεσπόζει στο ακρωτήριο Ταίναρο (ή Κάβο Ματαπάς στη γλώσσα των ναυτικών) και είναι ο νοτιότερος φάρος της ηπειρωτικής Ελλάδος. Κατασκευάστηκε από Γάλλους τεχνικούς το 1882 και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1887 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Ανακαινίστηκε το 1930, ενώ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός. Λειτούργησε ξανά το 1947 στο πλαίσιο ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου με τη τοποθέτηση προσωρινού αυτομάτου πυρσού ασετιλίνης και συνέχισε να λειτουργεί έτσι μέχρι το 1950 που ανακαινίστηκε εκ νέου και ο πυρσός ασετιλίνης αντικαταστάθηκε από νέα μηχανήματα πετρελαίου. Το 1982 έγινε η αυτοματοποίηση του φάρου και η μετατροπή του σε ηλιακό με χαρακτηριστικό δύο λευκές αναλαμπές ανά 20 δευτερόλεπτα και φωτοβολία τα 22 ναυτικά μίλια. Τελευταία φορά ο φάρος ανακαινίστηκε το 2008 με δωρεά του ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη σε συνεργασία με την Υπηρεσία Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού, την Υπηρεσία Νεότερων Μνημείων Πάτρας και την τεχνική υποστήριξη της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, φυλάσσεται από προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού.
Το συγκρότημα αποτελείται από μία ισόγειο κατοικία όπου διέμεναν οι φαροφύλακες και τον πύργο του φάρου με τον διώροφο μεταλλικό κλωβό με το φωτιστικό μηχανισμό και το περιστροφικό δίοπτρο. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, τρεις φαροφύλακες συντηρούσαν το φάρο και φρόντιζαν για τη σωστή λειτουργία του. Διέμεναν στη μικρή κατοικία η οποία περιλαμβάνει 3 υπνοδωμάτια με έναν διάδρομο, συνολικής επιφάνειας 155 τετραγωνικών μέτρων. Ο φάρος είναι λιθόκτιστος (τσιμεντοκονία), εξωτερικά τετράγωνος και εσωτερικά κυκλικός με διάμετρο 3 μέτρα και ύψος 16 μέτρα. Πλησίον της οικίας υπάρχει λιθόκτιστο βοηθητικό οίκημα αποτελούμενο από 2 δωμάτια που χρησίμευαν ως αποθήκες και χώροι μαγειρέματος. Ο φάρος βρίσκεται σε υψόμετρο 40-50 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και έχει εστιακό ύψος 41 μέτρα
𝚽ά𝛒𝛐ς 𝚱𝛒𝛂𝛎ά𝛈-𝚪ύ𝛉𝛆𝛊𝛐
Το νησάκι Κρανάη, στην άκρη του λιμανιού του Γυθείου, ήταν σύμφωνα με τη μυθολογία το ερωτικό καταφύγιο του Πάρη και της Ωραίας Ελένης μετά την απαγωγή και προτού αναχωρήσουν για την Τροία. Συνδέεται με τη μεγάλη στεριά με έναν λιμενοβραχίονα και η θέα προς την αμφιθεατρικά κτισμένη πολιτεία με τα πάμπολλα νεοκλασικά σπίτια είναι πανοραμική.
Ο φάρος αυτός κατασκευάστηκε το 1873. Το ύψος του άσπρου οκταγωνικού του πύργου είναι 23 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 78 μέτρα. Πρωτολειτούργησε με πετρέλαιο και η ακτίνα της δέσμης φωτός του έφτανε τα 15 ν.μ. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Γυθείου στην νησίδα Κρανάη.
Το κτίριο διακρίνεται για τη συμμετρία των όψεων, την αρμονία των αναλογιών, την εξαιρετικής ποιότητας μαρμάρινη τοιχοποιία, τις οικοδομικές λεπτομέρειες και ιδίως για το λαμπρό, υψίκορμο, οκτάγωνο πύργο του. Ο πύργος έχει πέτρινο σώμα και περιλαμβάνει τη σπειροειδή σκάλα ανόδου με 93 σφηνοειδείς μαρμάρινες βαθμίδες. Ως κεφαλή, στην κορυφή του πύργου επικαθόταν διώροφος μεταλλικός κλωβός με το φωτοστάσιο.Κατά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο ο φάρος έμεινε σβηστός μέχρι το 1945 όταν το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης του Ελληνικού φαρικού δικτύου να τον επισκεύασει.
Το νησάκι Κρανάη, στην άκρη του λιμανιού του Γυθείου, ήταν σύμφωνα με τη μυθολογία το ερωτικό καταφύγιο του Πάρη και της Ωραίας Ελένης μετά την απαγωγή και προτού αναχωρήσουν για την Τροία. Συνδέεται με τη μεγάλη στεριά με έναν λιμενοβραχίονα και η θέα προς την αμφιθεατρικά κτισμένη πολιτεία με τα πάμπολλα νεοκλασικά σπίτια είναι πανοραμική.
Ο φάρος αυτός κατασκευάστηκε το 1873. Το ύψος του άσπρου οκταγωνικού του πύργου είναι 23 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 78 μέτρα. Πρωτολειτούργησε με πετρέλαιο και η ακτίνα της δέσμης φωτός του έφτανε τα 15 ν.μ. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Γυθείου στην νησίδα Κρανάη.
Το κτίριο διακρίνεται για τη συμμετρία των όψεων, την αρμονία των αναλογιών, την εξαιρετικής ποιότητας μαρμάρινη τοιχοποιία, τις οικοδομικές λεπτομέρειες και ιδίως για το λαμπρό, υψίκορμο, οκτάγωνο πύργο του. Ο πύργος έχει πέτρινο σώμα και περιλαμβάνει τη σπειροειδή σκάλα ανόδου με 93 σφηνοειδείς μαρμάρινες βαθμίδες. Ως κεφαλή, στην κορυφή του πύργου επικαθόταν διώροφος μεταλλικός κλωβός με το φωτοστάσιο.Κατά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο ο φάρος έμεινε σβηστός μέχρι το 1945 όταν το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης του Ελληνικού φαρικού δικτύου να τον επισκεύασει.
Το 1949 άρχισε να λειτουργεί με ασετυλίνη και με ακτινοβολία 9 ν.μ. Από το 1989 δόθηκε η άδεια να διαμορφωθεί το Ναυτικό Μουσείο της Μάνης στο ισόγειο του φάρου και να δημιουργηθούν χώροι αναψυχής στον περιβάλλοντα χώρο και στο παρακείμενο κτίριο συνοδείας. Ο πύργος του φάρου προβλέφθηκε να παραμείνει στη χρήση του Γ.Ε.Ν.
Αποτελείται από λιθόκτιστο οκτάγωνο πύργο ύψους 16 μ. επί ισόγειας οικίας φαροφυλάκων. Η οικία αποτελείται από κεντρικό διάδρομο, δύο (2) υπνοδωμάτια, κουζίνα, και τουαλέτα.
𝜱ά𝝆𝝄ς 𝜧𝜺𝝀𝜶𝜸𝜿ά𝜷𝜾 – 𝜦𝝄𝝊𝝉𝝆ά𝜿𝜾
Ο φάρος Μελαγκάβι Λουυτρακίου βρίσκεται 18 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Λουτράκι, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου και κοντά στη λίμνη Βουλιαγμένη. Πρωτολειτούργησε το 1897 αλλά το 1941 κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκόσμιο Πόλεμου καταστράφηκε από τους Γερμανούς. Επαναλειτούργησε το 1947 μετά το τέλος του πολέμου.
Μέχρι το 1982 τα μηχανήματα του λειτουργούσαν με πετρέλαιο, οπότε και συνδέθηκε με το ηλεκτρικό δίκτυο. Σήμερα ο φάρος είναι αυτόματος (δεν μένουν εκεί φαρχοφύλακες μόνιμα)
Ο Φάρος είναι Ισόγειος οικία, αποτελούμενη από τρία υπνοδωμάτια, μία κουζίνα, μία αποθήκη, ένα W.C., έναν φούρνο, μια δεξαμενή πόσιμου ύδατος, μία δεξαμενή για χρήση κουζίνας. Καλυπτόμενη επιφάνεια 140 μ2. Πύργος εξοπλισμένος με σκυρόδεμα, τετράγωνος, με πάχος 0,70 μ.
Ο φάρος Μελαγκάβι Λουυτρακίου βρίσκεται 18 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Λουτράκι, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου και κοντά στη λίμνη Βουλιαγμένη. Πρωτολειτούργησε το 1897 αλλά το 1941 κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκόσμιο Πόλεμου καταστράφηκε από τους Γερμανούς. Επαναλειτούργησε το 1947 μετά το τέλος του πολέμου.
Μέχρι το 1982 τα μηχανήματα του λειτουργούσαν με πετρέλαιο, οπότε και συνδέθηκε με το ηλεκτρικό δίκτυο. Σήμερα ο φάρος είναι αυτόματος (δεν μένουν εκεί φαρχοφύλακες μόνιμα)
Ο Φάρος είναι Ισόγειος οικία, αποτελούμενη από τρία υπνοδωμάτια, μία κουζίνα, μία αποθήκη, ένα W.C., έναν φούρνο, μια δεξαμενή πόσιμου ύδατος, μία δεξαμενή για χρήση κουζίνας. Καλυπτόμενη επιφάνεια 140 μ2. Πύργος εξοπλισμένος με σκυρόδεμα, τετράγωνος, με πάχος 0,70 μ.
Η λίστα με όλους τους φάρους είναι :
Μεγάλο Έμβολο – Θεσσαλονίκη (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Ακρωτήρι – Θήρα (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)Αρκίτσα – Φθιώτιδα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Μουδάρι – Κύθηρα (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)Γουρούνι – Σκόπελος (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Κερί – Ζάκυνθος (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Κρανάη – Γύθειο (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Μελαγκάβι – Λουτράκι (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Πλάκα – Λήμνος (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)Κόρακα – Πάρος (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)Αλεξανδρούπολη – Αλεξανδρούπολη (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)Ταίναρο – Λακωνία (Πρόσβαση στον πύργο: Μόνο στον περιβάλλοντα χώρο)Κακή Κεφαλή – Χαλκίδα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Βασιλίνα – Εύβοια (Πρόσβαση στον πύργο: ΟΧΙ)Δουκάτο – Λευκάδα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Κατάκολο – Ηλεία (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Δρέπανο – Πάτρα (Πρόσβαση στον πύργο: ΝΑΙ)Κάστρο Αντιρρίου – ΝαύπακτοςΓια περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία, και τα χαρακτηριστικά του κάθε Φάρου και πώς να βρεθούν εκεί οι ενδιαφερόμενοι-ες μπορούν να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Φάρων.
