Επειδή ο Μητσοτάκης σκέφτεται πριν μιλήσει και όταν σκέφτεται βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα, μου ‘κανε εντύπωση η ατάκα του στη Φλώρινα ότι η ΝΔ βάζει στόχο τους εννιά Ευρωβουλευτές. Για να το εκστομίσει, το χε βάλει κάτω μαζί με το επιτελείο του δέκα φορές. Προφανώς βλέπει αισιόδοξες δημοσκοπήσεις, ποσοτικές και ποιοτικές, άρα μικρές πιθανότητες να διαψευστεί στο τέλος και να ακούσει κάποιους να μιλάνε για αποτυχία στους στόχους που είχε θέσει.
Βέβαια, αν θα χει δώδεκα ή δεκαπέντε μονάδες από τον δεύτερο, κανένας δεν θα του πει ότι απέτυχε επειδή αντί για εννιά εξέλεξε οκτώ Ευρωβουλευτές. Από την άλλη, καλύτερα -λέω εγώ τώρα- να μετράει τα λόγια του, διότι στις δημοτικές το πλήρωσε αυτό το «να γίνει όλη η Ελλάδα μπλε». Φάνηκε κυριαρχικό και εγωιστικό. Εκτός κι αν συνωστίζονται πολλοί υποψήφιοι στις θέσεις μετά το νούμερο επτά, οπότε θέλησε και να τους τονώσει αλλά και να τους κινητοποιήσει. Όλα παίζουν.
Εγώ ένα έχω να πω. Έχει μεν σημασία το πόσους Ευρωβουλευτές θα βγάλει κάθε κόμμα, αλλά μεγαλύτερη σημασία έχει το ποιους θα βγάλει. Κι αυτό επαφίεται στους ψηφοφόρους. Ο Μητσοτάκης έδωσε στους νεοδημοκράτες μια βεντάλια υποψηφίων, που περιέχει τα πάντα. Από Μπελέρη μέχρι Μελέτη, από Αυτιά μέχρι Κιμπουρόπουλο κι από Πύρρο Δήμα μέχρι Μεϊμαράκη. Έχει μέσα πολύ αξιόλογους ανθρώπους, έχει και (συγχωρήστε με για την έκφραση) τενεκέδες ξεγάνωτους. Και μην περιμένετε, αναγνώστες μου, να σας πως εγώ ποιος είναι τι, μυαλό και γνώση έχετε, κρίνετε μόνοι σας.
Αν αποφασίσετε να στείλετε στις Βρυξέλλες τύπους ή τύπισσες που δεν ξέρουν που πέφτει η Ευρώπη, καλά να πάθετε όταν μετά θα τους ακούτε να ξεφουρνίζουν βλακείες ή να κάθονται άπραγοι και να εισπράττουν. Αν αποφασίσετε να στείλετε αριβίστες και αποδεδειγμένους ψιλοαπατεώνες των δημοσίων σχέσεων, κακό του κεφαλιού σας. Αν αντί να ψάξετε όλο το ψηφοδέλτιο πριν αποφασίστε, ζωγραφίσετε ντουγρού τους σταυρούς σας στα ονόματα που ακούτε εδώ και χρόνια, βάλατε τα χεράκια σας και βγάλατε τα ματάκια σας. Αν εκλέξετε για Ευρωβουλευτές τύπους που δεν ξέρουν καν Αγγλικά, τι μπορώ να πω εγώ;
Θα μου πείτε ότι η μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων δεν έχει ούτε πτυχίο, ούτε διδακτορικό. Πρόκειται για κοινό εθισμένο στην παραμύθα, στην εύκολη και εύπεπτη συγκίνηση, στην πατριδοϋποκρισία και στο μικρορουσφετάκι. Εντάξει, αλλά μετά μην έχουμε απαιτήσεις, εντάξει;
