Μια φορά στα τόσα χρόνια, συγχωρήστε μου σήμερα μια μικρή αυτοδιαφήμηση. Κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις «Πατάκη» το καινούριο μου βιβλίο, που έχει τίτλο «μια σταγόνα μυθολογία» κι έναν μαύρο Μινώταυρο για εξώφυλλο. Ο τίτλος του είναι στα χνάρια εκείνου του παλιού μου έργου «μια σταγόνα ιστορία», που οι τρεις τόμοι του έχουν πουλήσει ως σήμερα πάνω από 170.000 αντίτυπα. Την ελληνική μυθολογία, να ξέρετε, την αγαπώ περισσότερο από την ιστορία. Με άφηνε πάντα κατάπληκτο με την ευρηματικότητα της, τους πολύπλοκους χαρακτήρες της και τις απίθανες συνθέσεις της.
Την διάβαζα μανιακά, διότι είναι ένας από τους ελάχιστους τρόπους για να καταλάβουμε πως σκέφτονταν εκείνα τα τετραπέρατα ανθρωπάκια που θεωρούμε προγόνους μας και πέτυχαν τόσα πολλά στην εξέλιξή τους. Θεωρώ δε ντροπή ημών των νεοελλήνων να μην έχουμε ιδέα για τη μυθολογία μας κι ας είμαστε περικυκλωμένοι από Άρηδες και Ευφροσύνες, από λεωφόρους Ποσειδώνος και Θησέως, από αντιαεροπορικά Άρτεμις, από μεταφορικές Ερμής κι από νερά Διός. Στην Αθήνα ζούμε άλλωστε οι περισσότεροι, στην πόλη της Αθηνάς.
Θα μου πείτε τώρα, σάματις ξέρουμε την ιστορία μας, για να δυσανασχετούμε που δεν έχουμε ιδέα περί της μυθολογίας μας; Σωστό κι αυτό. Εγώ πάντως για τον εαυτό μου τα προσπάθησα και τα δυο, μπας και ξεστραβωθώ. Κι ύστερα, ο κανόνας είναι, «όποιος έχει διαβάσει πολύ, καταλήγει να γράφει». Η συστηματική ανάγνωση βέβαια και η γραφή είναι μοναχικές δραστηριότητες που δεν πολυταιριάζουν στην εποχή μας, στις μέρες μας διαβάζονται μόνο τίτλοι στα social και γράφονται μόνο βρισιές και θεωρίες συνωμοσίας.
Και φτάσαμε στο σημείο, μετά από αιώνες κυριαρχίας της επιστήμης και του ορθολογισμού, να επιστρέψουμε ξανά στη μυθολογική και θεοκρατική αντίληψη του κόσμου μας. Να ένας ακόμα λόγος να ξαναρίξουμε μια ματιά στη μυθολογία μας. Θα μείνετε εμβρόντητοι από τις ομοιότητες που υπάρχουν εκεί μέσα με τη σκέψη που κυριαρχεί στην εποχή μας. Κι επειδή ξέρω ότι οι Έλληνες πια δεν διαβάζουν, η «σταγόνα μυθολογίας» είναι γραμμένη ανάλαφρα, σε στυλ παρωδίας.
Πάνε άλλωστε ακριβώς 60 χρόνια από το 1964 που ο Τσιφόρος δημοσίευσε (πρώτα στον Ταχυδρόμο κι ύστερα σε βιβλίο) την «Ελληνική μυθολογία» του. Καιρός ήταν να εκσυγχρονιστεί η ολίγον σατυρική απόδοση της. Όχι ότι συγκρίνω τη δική μου γραφή μ’ αυτήν του Νίκου Τσιφόρου, για όνομα θεού, αλλά την προσπάθεια μου την έκανα τέλος πάντων. Σκεφτείτε ότι ο Τσιφόρος γράφει σ’ ένα σημείο, «είναι τόσο όμορφη κοπέλα, που όταν βγει στον δρόμο, μωρέ θα την κοιτάξεις πονηρά αν είσαι και …σαραντάρης». Άλλαξαν πολύ οι καιροί μέσα σε τρεις εικοσαετίες.
Τέλος πάντων, Πάσχα έχουμε, καλοκαιράκι έρχεται, όλο και κάποιο βιβλιαράκι θα αναζητήσετε κάποιοι από σας. Ας έχετε λοιπόν υπόψη και τη «σταγόνα μυθολογίας», αν σας ενδιαφέρει το θέμα και αν εκτιμάτε έστω και λίγο τη γραφή μου. Φθηνό είναι άλλωστε, με δέκα ευρώ το παίρνετε. Σαν δυο σουβλάκια με γύρο και διπλή πίττα (για τους καλοφαγάδες). Αν πάλι είστε μόνο ακουστικοί τύποι, τα κείμενα του υπάρχουν δωρεάν και σε podcast, στο pod.gr. Σας κούρασα με τα δικά μου; Ενδεχομένως, αλλά συγχωρείστε με. Από αύριο, πάλι στα πολιτικά μας, τα τόσο βαρετά…
