Τις τελευταίες μέρες αρκετά είναι τα δημοσιεύματα του Τύπου που υπογραμμίζουν με μελανά χρώματα την εφαρμογή της 6ημερης εργασίας από 1 Ιουλίου 2024, σχεδόν σε όλους τους παραγωγικούς κλάδους αλλά και σε ΔΕΚΟ, ιδιωτικό τομέα και Δημόσιο.
Η εν λόγω απόφαση δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Πρόκειται για την υλοποίηση των σκληρών αντεργατικών πολιτικών που η ΝΔ φέρνει κατά ριπάς στην Βουλή, με την αυθάδεια του 41%.
Η 6ημερη εργασία, χωρίς ρεπό, δεν είναι επιταγή της Τροίκα, ούτε έρχεται να εφαρμοστεί σε καθεστώς μνημονίων. Όλη η δόξα της συγκεκριμένης ρύθμισης ανήκει στον κ. Γεωργιάδη, τον πρώην Υπουργό Εργασίας, ο οποίος με τον πρόσφατο Νόμο του (5053/23) άλλαξε προς το χειρότερο, για μια ακόμη φορά μετά τους Βρούτση- Χατζηδάκη, το εργασιακό τοπίο.
Με την αποδυνάμωση του ΣΕΠΕ και με το τεράστιο κενό που υπάρχει σε ελέγχους στην αγορά εργασίας, η 6ημερη εργασία και το ξήλωμα πολλών άλλων εργασιακών δικαιωμάτων, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας και στην υποβάθμιση της θέσης του εργατικού δυναμικού.
Αντίθετα με ό,τι υποσχέθηκε ο Πρωθυπουργός για να κερδίσει τις εκλογές, σκοπός της Κυβέρνησής του είναι: χαμηλοί μισθοί, ελάχιστο πλαίσιο προστασίας, μηδενικοί έλεγχοι, εντατικοποίηση της εργασίας και εξυπηρέτηση συγκεκριμένων εργοδοτικών συμφερόντων.
