2 °C Argos, GR
22 Ιανουαρίου 2022

Πιο κάτω χαλάει…

“Έχετε ποτέ σκεφτεί πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν τη στιγμή που εμείς γελάμε, ξεκουραζόμαστε, πίνουμε καφέ ή βλέπουμε τηλεόραση;

Έχετε ποτέ σκεφτεί πόσοι άνθρωποι κλαίνε την ώρα που εμείς διασκεδάζουμε;

Έχετε ποτέ σκεφτεί πως μία μικρή κίνηση, μία πνοή ανέμου μπορεί ν΄ αλλάξει απότομα τις ισορροπίες μας και να φέρει στη ζωή μας τα πάνω κάτω;

Δεν φταίμε βέβαια εμείς για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, αλλά νομίζω πως αν τα σκεφτόμασταν όλα αυτά μπορεί και να γινόμασταν λίγο καλύτεροι άνθρωποι… Και σίγουρα δεν θα πνιγόμασταν σε μια κουταλιά νερό…”

Αυτά είχα γράψει πριν μερικά χρόνια τέτοια μέρα… Εν τω μεταξύ ο κορονοϊός ήρθε στη ζωή μας κι έφερε όντως τα πάνω κάτω… Οι ισορροπίες μας όντως άλλαξαν και σε πολλές περιπτώσεις, χάθηκαν εντελώς…  Τώρα ακόμα κι αν δεν θέλουμε να ξέρουμε πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν τη στιγμή που εμείς γελάμε, ξεκουραζόμαστε, πίνουμε καφέ ή βλέπουμε τηλεόραση, οι αριθμοί αμείλικτοι αντηχούν στα αυτιά μας και φιγουράρουν απειλητικοί μπροστά στα μάτια μας… Τόσα κρούσματα, τόσοι διασωληνωμένοι, τόσοι νεκροί σε 24 ώρες… Τέτοια σκληρή πραγματικότητα δεν την φανταζόμασταν ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μας… Κι ενώ στη ζωή μας επιζητούσαμε πάντα ούριο άνεμο, οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν κι έφεραν πλήθος συμφορές σε μας, που μαθημένοι αλλιώς, δεν είχαμε και πολλές δυνατότητες να τις διαχειριστούμε…

Και τώρα τι κάνουμε; Πως την παλεύουμε; Πως προχωράμε στη ζωή μας; Ο μόνιμος εφιάλτης της φυλής μας ξαναξύπνησε και η πληγή ξαναμολύνθηκε… Γίναμε και πάλι από δυο χωριά χωριάτες… Επιστήμονες εναντίον κομπογιαννιτών, φανατικοί θρησκευόμενοι εναντίον λογικών θρησκευόμενων, “ψεκασμένοι” εναντίον αψέκαστων, εμβολιαμένοι εναντίον αρνητών του εμβολίου, άνδρες εναντίον γυναικών, νεκροί εναντίον ζωντανών…

Κι αντί η πανδημία να μας κάνει σοφότερους, αντί να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, αντί να μας ταρακουνήσει και να σταματήσει το χτίσιμο του νέου “πύργου της βαβέλ” που μας εξωθεί σε νέες αντιπαραθέσεις και σε νέες συμφορές, εμείς, πάντα περήφανοι για τα σπουδαία μυαλά μας, έναντι όλων των άλλων, αρματωθήκαμε  και πήραμε τα βουνά, όχι μόνο νοερά, για να κάνουμε αντίσταση στην πολιτική, στην επιστήμη, στη θρησκεία, στην κοινωνία, στο κατεστημένο, αλλά και πραγματικά, για να κάμψουμε την αντίσταση όποιου διαφωνεί μαζί μας κι όποιου μας ενοχλεί… Καυγάδες, επιθέσεις, ξυλοδαρμοί, απειλές, εγκλήματα… Αυτά έγιναν πια μέρος της καθημερινότητας μας…

Κι αναρωτιέμαι αυτή η κατρακύλα της ανθρώπινης φύσης έχει τέλος; Αυτό το βαρέλι στο οποίο βυθιζόμαστε καθημερινά, έχει πάτο; Αυτός ο κακοτράχαλος δρόμος που βαδίζουμε, στρώνει σε κάποιο σημείο ή σαν το δρόμο για τη Λεστινίτσα “πιο κάτω χαλάει”;…

Αναστασία Χαβιαρά

 

Περισσότερα Άρθρα

Συναυλίες θα δώσουν στο Ισραήλ τις επόμενες μέρες ο Νίκος Βέρτης, ο Γιάννης Κότσιρας και η Πάολα

Συναυλίες θα δώσουν στο Ισραήλ τις επόμενες μέρες ο Νίκος Βέρτης, ο Γιάννης Κότσιρας και η Πάολα Για πρώτη φορά εδώ και δέκα μήνες το Ισραήλ κατέγραψε μηδενικούς θανάτους από κορονοϊό. Η καθημερινότητα επέστρεψε για τα καλά στο Ισραήλ ενώ τις επόμενες μέρες αναμένεται να διοργανωθούν και οι πρώτες συναυλίες με τη συμμετοχή μάλιστα Ελλήνων […]

Ξεπερνάνε κάθε πρόβλεψη τα κρούσματα σήμερα στην Αργολίδα

Κορονοϊός στην Αργολίδα: 29 νέα κρούσματα

Μαζί με την ανακοίνωση για τα 2.845 νέα κρούσματα που προκάλεσε ο κορονοϊός στην Ελλάδα τις τελευταίες 24 ώρες, ο ΕΟΔΥ ανακοινώνει και σήμερα, Παρασκευή 30.07.2021, τον γεωγραφικό χάρτη της διασποράς. Δηλαδή την αναλυτική λίστα που καταγράφει όλες τις νέες μολύνσεις ανά Περιφερειακή Ενότητα, με την Αττική, την Θεσσαλονίκη και την Κρήτη να παραμένουν σταθερά […]

Follow by Email